pan. sc. ANKICA KOSOVEC-KRŽELJ, licencjat inż. el. Chorwackie Stowarzyszenie Ochrony Przed Promieniowaniem Elektromagnetycznym HUZEZ
PODSUMOWANIE
Rozwój nowoczesnych technologii znacznie zwiększył narażenie człowieka na działanie pól elektromagnetycznych i promieniowania niejonizującego. Biorąc pod uwagę, że są to stosunkowo nowe technologie i że skutki długotrwałego narażenia na promieniowanie niejonizujące są intensywnie badane, szereg odpowiednich instytucji, w tym Światowa Organizacja Zdrowia, Parlament Europejski i Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, wzywa do ostrożności i ostrzega przed możliwymi szkodliwymi konsekwencjami dla środowiska i zdrowia ludzkiego, zwłaszcza w przypadku „grup bezbronnych”, takich jak dzieci i młodzież.
Faktem jest, że w sprawie biologicznych skutków promieniowania pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej wciąż nie ma konsensusu w środowisku naukowym, ponieważ oprócz badań, które nie wykazały szkodliwego działania, coraz częściej pojawiają się takie, które jednoznacznie stwierdzają zwiększone ryzyko wystąpienia chorób nowotworowych, a także licznych chorób neurowegetatywnych. 2B). Ponadto Parlament Europejski i Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy wezwały do stosowania „zasady ostrożności” i zaproponowały szereg środków zapobiegawczych mających na celu uniknięcie lub ograniczenie ewentualnych zagrożeń.
Niestety zalecenia te nie są wystarczająco przestrzegane. Przykładowo instalując źródło promieniowania niejonizującego wystarczy przestrzegać jedynie limitów dopuszczalnej emisji pól elektromagnetycznych określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie ochrony przed polami EM. regulaminu (NN 146/14) dopuszczalne poziomy natężenia pola elektrycznego w zakresie częstotliwości wykorzystywanych przez telefonię komórkową nowej generacji (2-10 GHz) dla obszaru o zwiększonej czułości wynoszą 40%, a dla obszarów użyteczności publicznej 95% wartości określonych w zaleceniach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony przed Promieniowaniem Jonizującym (ICNIRP). Wartości te są wielokrotnie wyższe niż w niektórych innych krajach UE, należy jednak zaznaczyć, że niektóre kraje stosujące wartości ICNIRP na poziomie krajowym, ich regiony i miasta mogą z reguły ustalać własne, dolne limity. OŚWIADCZENIE ICNIRP (opublikowane w: HEALTH PHYSICS 82(4): 540-548; 2002) wymaga, w przypadkach, gdy możliwe jest określenie dopuszczalnej granicy promieniowania, stosowania alternatywnych strategii w celu uniknięcia lub ograniczenia zagrożeń dla zdrowia. Te alternatywne strategie z reguły obejmują obowiązek przejrzystej komunikacji z lokalną administracją i społecznością lokalną dotyczącą planów rozwoju sieci komórkowych, uzgadniania lokalizacji instalacji stacji bazowych, zgodności z kryteriami urbanistycznymi, estetycznymi i krajobrazowymi dotyczącymi rozmieszczenia słupów antenowych i wsporników dachowych w przestrzeni, zgodności z planami przestrzennymi oraz przygotowania studiów oddziaływania na środowisko i/lub zdrowie i tym podobnych. BOX”, które zgodnie z pkt. 8.4.4 uchwały VE 1385 zapewniają, że anteny telefonii komórkowej nie są instalowane wyłącznie i wyłącznie zgodnie z interesem operatorów telekomunikacyjnych.
Według badania Światowego Stowarzyszenia Operatorów Mobilnych GSMA („Pozwolenie na planowanie stacji bazowych”), Chorwacja jest jednym z zaledwie czterech krajów w Europie (obok Rumunii, Portugalii i Słowacji), w których nie przewiduje się dyskusji publicznych i konsultacji z organami samorządu terytorialnego obowiązkowe. Jednakże w przeciwieństwie do Chorwacji, w trzech wymienionych krajach pozwolenie na budowę jest obowiązkowe, więc władze lokalne i/lub społeczność lokalna nadal mogą wpływać na lokalizację stacji bazowych, bezpośrednio lub pośrednio, poprzez dokumenty planowania przestrzennego.
W 2009 roku Ministerstwo Budownictwa i Planowania Przestrzennego Chorwacji zniosło obowiązujący dotychczas obowiązek uzyskiwania pozwoleń na budowę i lokalizację masztów antenowych, najpierw tylko na dachach istniejących budynków, a nieco później te na ziemi zostały uwzględnione w „prostych”. budynków”, które zgodnie z rozporządzeniem w sprawie prostych i innych budynków i robót (Dziennik Urzędowy 79/14) można wznosić bez pozwolenia na budowę. Chorwacja stanowi pod tym względem wyjątek w Europie, a ponieważ maszty antenowe są w Chorwacji wyłączone z dokumentów planowania przestrzennego na mocy dekretu Rządu Republiki Chorwacji, tego typu regulacje skutkują bezkrytycznym instalowaniem anten, co przy zwiększonym ryzyku dla zdrowia ludności powoduje ogromną dewastację przestrzeni. Zatem w przeciwieństwie do innych krajów europejskich, operatorzy telekomunikacyjni mają wyjątkowy przywilej wyboru rozwiązań technicznych i technologicznych maksymalizujących swoje zyski, ponieważ dopuszczalne limity emisji elektromagnetycznej są na tyle wysokie, że w praktyce nie można ich przekroczyć. Anteny umieszczone dziesięć metrów od czyjegoś okna lub balkonu otrzymują pozwolenie na bezproblemową pracę, a Agencja Regulacyjna (HAKOM) stwierdza, że 90% zainstalowanych stacji bazowych ma zmierzone poziomy promieniowania poniżej 10% dopuszczalnej wartości.
Chorwacja powinna wdrożyć ważne zalecenia z Rozporządzenia VE 1815 i UE Parlament 2008/2211(INI). W ramach poszczególnych ministerstw (edukacji, zdrowia, środowiska) należy opracować ukierunkowane kampanie informacyjne skierowane do nauczycieli, rodziców i dzieci, ostrzegające o konkretnych zagrożeniach wynikających z potencjalnie szkodliwego, długotrwałego narażenia na działanie urządzeń mobilnych i innych urządzeń emitujących mikrofale. Kampanie te, zgodnie ze wspomnianymi uchwałami, zachęcałyby do stosowania równie skutecznych, ale mniej ryzykownych technologii przewodowych i proponowałyby środki odpowiedzialnego korzystania z telefonów komórkowych i domowych sieci bezprzewodowych, w celu ograniczenia niepotrzebnego narażenia na ich pole elektromagnetyczne. emisji promieniowania jonizującego do przestrzeni kosmicznej Kodeks dobrych praktyk ogólnie określa sposób prowadzenia dialogu z administracją lokalną i społecznością lokalną, kryteria przestrzenne i estetyczne wpasowania się w obszary miejskie i krajobraz, dostępność wyników oceny i pomiarów emisji pola elektromagnetycznego oraz obowiązek wspólnego wykorzystania lokalizacji w celu optymalizacji całkowitej liczby stacji bazowych.
PRAWO I PRAKTYKA ZADAWANIA STACJI BAZOWYCH TELEFONII KOMÓRKOWEJ W CHORWACJI
Mr. sc. ANKICA Kosovec-KRŢELJ, licencjat. inż. el. Chorwackie Stowarzyszenie Ochrony Promieniowania Elektromagnetycznego HUZEZ
ABSTRAKCJA
Rozwój nowoczesnych technologii znacznie zwiększył wpływ narażenia człowieka na pola elektromagnetyczne i promieniowanie jonizujące. Ponieważ jest to stosunkowo nowa technologia i wpływ długotrwałego narażenia na promieniowanie jonizujące nie jest szeroko badany, szereg odpowiednich instytucji, w tym Światowa Organizacja Zdrowia, Parlament Europejski i Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy, wzywa do zachowania ostrożności i ostrzegania przed możliwymi szkodliwymi konsekwencjami dla środowiska i zdrowia ludzkiego, zwłaszcza w przypadku „grup bezbronnych”, takich jak dzieci i młodzież.
Faktem jest, że w sprawie biologicznych skutków promieniowania pól elektromagnetycznych o częstotliwości radiowej, w środowisku naukowym nadal nie ma konsensusu co do badań, w których nie zaobserwowano skutków ubocznych, coraz większej liczby tych, które jednoznacznie stwierdzają zwiększone ryzyko nowotworów złośliwych i licznych zaburzeń neurowegetatywnych.
Należy zaznaczyć, że Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) na podstawie dwuletnich intensywnych badań Międzynarodowej Agencji Badań nad Rakiem (IARC) prowadzonych w 14 krajach uznała, że żadne promieniowanie jonizujące spowodowane polami elektromagnetycznymi o częstotliwości radiowej jest „potencjalnie rakotwórcze dla ludzi” (Grupa 2B). Ponadto Parlament Europejski (Parlament Europejski) i PACE (Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy) w swoich uchwałach wezwały do stosowania „zasady ostrożności” i zaproponowały szereg środków zapobiegawczych mających na celu uniknięcie lub ograniczenie potencjalnych zagrożeń.
W Chorwacji niestety zalecenia te nie są dostatecznie przestrzegane. Przykładowo przy zakładaniu źródeł promieniowania jonizującego nie wystarczy jedynie przestrzeganie limitów dopuszczalnej emisji pól elektromagnetycznych określonych w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia w sprawie ochrony pola elektromagnetycznego. Zgodnie z obowiązującymi przepisami (OG 146/14) poziom progowy natężenia pola elektrycznego w zakresie częstotliwości wykorzystywanych przez telefonię komórkową nowej generacji (2-10 GHz) dla obszaru o zwiększonej czułości wynosi 40%, a dla społeczeństwa 95% wartości określonych w zaleceniach Międzynarodowej Komisji Ochrony Przed Promieniowaniem Niejonizującym (ICNIRP). Wartości te są kilkukrotnie większe niż w niektórych innych krajach UE, jednak warto zaznaczyć, że część krajów stosujących wartość ICNIRP na poziomie krajowym, swoich regionów i miast dopuszcza możliwość ustalenia własnego, na ogół znacznie niższego limitu.
Dokument ICNIRP STATEMENT (opublikowany w: Health Physics 82 (4): 540-548, 2002) jest wymagany w przypadkach, gdy możliwe jest zidentyfikowanie ryzyka, ale nie można z całą pewnością określić dopuszczalnego poziomu promieniowania, zastosowanie alternatywnych strategii w celu uniknięcia lub ograniczenia ryzyka zdrowotnego. Za zdefiniowanie i wdrożenie tych alternatywnych strategii odpowiedzialne są odpowiednie władze krajowe. Te alternatywne strategie zazwyczaj obejmują obowiązek przejrzystej komunikacji z władzami lokalnymi i społecznościami lokalnymi, planami rozwoju sieci komórkowych, uzgodnienie lokalizacji stacji bazowych, przestrzeganie kryteriów urbanistycznych, estetycznych i krajobrazowych, masztów mieszkalnych i akceptacji dachu w przestrzeni, harmonizację z planami regionalnymi oraz przygotowanie studiów wpływu na środowisko i/lub dokumenty dotyczące zdrowia i podobnych, co zgodnie z paragrafem 8.4.4 uchwały VE 1385 zapewnia, że wieża telefonii komórkowej nie będzie stawiana wyłącznie i wyłącznie w interesie operatorów cieląt.
Chorwacja jest, według badania Światowego Stowarzyszenia Operatorów Telefonii komórkowej GSMA („Pozwolenie na planowanie stacji bazowej”), jednym z zaledwie czterech krajów w Europie (obok Rumunii, Portugalii i Słowacji), w których nie obowiązują wysłuchania publiczne i konsultacje z organami samorządu terytorialnego. Jednak w odróżnieniu od Chorwatów, we wspomnianych trzech krajach wymagane jest pozwolenie na budowę, a zatem władze samorządowe i/lub społeczność lokalna mogą w dalszym ciągu wpływać na lokalizację stacji bazowych, bezpośrednio lub pośrednio, poprzez dokumenty związane z planowaniem przestrzennym.
Ministerstwo Budownictwa i Planowania Przestrzennego 2009: Chorwacja zniosła obowiązujący dotychczas obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę i lokalizację. Maszty antenowe, początkowo tylko na dachach istniejących budynków, a później te na wsi, zaliczono do „budowli prostych”, które zgodnie z rozporządzeniem w sprawie budynków i robót prostych i innych (OG 79/14) można wznosić bez pozwolenia na budowę. Przez to, że Chorwacja jest wyjątkiem w Europie i że rozporządzenie rządu chorwackiego wyklucza wieże antenowe z dokumentów planowania przestrzennego, takie ustawodawstwo skutkuje bezkrytycznymi antenami, które wraz ze zwiększonym ryzykiem dla zdrowia ludności powodują dewastację ogromnej przestrzeni.
Zatem w odróżnieniu od innych krajów europejskich, w Chorwacji hodowcy cieląt mają wyjątkowy przywilej wyboru rozwiązań technicznych i technologicznych maksymalizujących swoje zyski, ponieważ dopuszczalne limity emisji elektromagnetycznej są na tyle wysokie, że w praktyce są nie do przekroczenia. Antena znajdująca się dziesięć metrów od okna lub balkonu, bez problemu uzyska pozwolenie na prowadzenie działalności. Agencja Regulacyjna (HAKOM) zauważa, że 90% zainstalowanych stacji bazowych ma zmierzone poziomy promieniowania poniżej 10% dopuszczalnej wartości.
Chorwacja musiałaby w swoim ustawodawstwie wdrożyć odpowiednie zalecenia uchwały Rady Europy nr 1815 i Parlamentu Europejskiego 2008/2211 (INI). W ramach poszczególnych ministerstw (edukacji, zdrowia, środowiska) należy opracować ukierunkowane kampanie informacyjne dla nauczycieli, rodziców i dzieci, wskazujące na konkretne ryzyko związane z potencjalnie szkodliwym, długotrwałym narażeniem na urządzenia mobilne i inne urządzenia emitujące fale mikrofalowe, a także ogólnie prowadzić kampanie uświadamiające. Zespół do prowadzenia kampanii, zgodnie z tymi uchwałami, zachęcał do stosowania równie skutecznych, ale mniej ryzykownych technologii przewodowych, oraz proponował działania na rzecz odpowiedzialnego korzystania z telefonów komórkowych i domowych sieci bezprzewodowych, w celu ograniczenia niepotrzebnego narażania ich na emisję pól elektromagnetycznych.
Chorwacja powinna zdefiniować i wdrożyć „Kodeks dobrych praktyk”, podobnie jak jest to powszechne w innych krajach europejskich, gdzie operatorzy cieląt, odpowiednie ministerstwa i organ regulacyjny we współpracy z obywatelami i zainteresowanym społeczeństwem ustalającym uzgodnione reguły pochodzenia nie powodują promieniowania jonizującego w przestrzeni kosmicznej. Kodeks dobrych praktyk w regulaminie określa sposób dialogu z władzami lokalnymi i społecznością lokalną, kryteria przestrzenne i estetyczne wpasowujące się w obszary miejskie i krajobraz, publiczny dostęp do wyników ocen i pomiarów emisji pól elektromagnetycznych oraz obowiązek korzystania ze wspólnych lokalizacji w celu optymalizacji łącznej liczby stacji bazowych.
{newsletter_subscriber
