Plan i metodologija radiestezijskog pregleda ljudskog organizma
Uspostavljanje reda i sistema u radiestezijskoj analizi zdravstvenog stanja predstavlja osnovni preduslov za precizan rad. Korišćenje anatomskih atlasa kao vizuelnih pomagala pomaže u usredsređivanju, dok se sama dijagnostika u potpunosti oslanja na tumačenje energetskih radijacija.
Osnovni principi i redosled pregleda
Kako bi se radiestezijska analiza zdravlja sprovela što sistematičnije, početnicima se savetuje uvođenje stroge discipline i ustaljenog redosleda. Kao vizuelni oslonac za bolju mentalnu koncentraciju preporučuje se upotreba ilustracija iz bilo kog standardnog anatomskog atlasa. Pregled se uvek odvija po tačno utvrđenoj hijerarhiji organa i organskih sistema:
- 1. Koštani sistem
- 2. Somatski nervni sistem
- 3. Neurovegetativni nervni sistem
- 4. Krvotok
- 5. Krvna slika
- 6. Limfni sistem
- 7. Unutrašnji organi
- 8. Mišićni sistem
- 9. Kožni pokrivač
- 10. Čulo vida (oči)
- 11. Čulo sluha (uši)
S obzirom na to da se čitav proces zasniva isključivo na prijemu radijacija sa pacijentovog tela, skidanje odeće ili uklanjanje ličnih predmeta i metala iz džepova nije neophodno, mada pojedini izvori preporučuju rasterećenje od metalnih predmeta. Dok se instrument (visak) rotira u jednoj ruci, slobodna ruka se koristi kao prijemna antena koja lagano prelazi iznad tela osobe koja se pregleda.
Metodologija lociranja smetnji po sistemima
Kada ruka naiđe na zonu u kojoj je biopolje narušeno, visak će se u trenutku zaustaviti, signalizirajući postojanje poremećaja. Identifikacija obolelog mesta zavisi od trenutnog fokusa i mentalne usredsređenosti ispitivača na određeni sistem organa.
Pregled kičmenog stuba i ekstremiteta
Prilikom analize koštanog sistema i kičme, pregled se vrši duž leđnog dela. S obzirom na to da većina tegoba nastaje u međupršljenskim prostorima i zglobovima, neophodno je detaljno pregledati svaki pršljen ponaosob. Kičmeni stub obuhvata 32 pršljena podeljena u pet anatomskih celina: vratni deo (7), grudni deo (12), slabinski deo (5), krstačni deo (5 sraslih) i trtični deo (3 do 4 srasla pršljena). Kod udova (ekstremiteta), pravilo nalaže da se uvek prvo pregleda desna, pa tek onda leva strana tela – od ramenog zgloba, lakta, ručnog zgloba i prstiju, preko kukova, kolena, skočnih zglobova do prstiju stopala. Takođe se proveravaju lobanja, ključne kosti, grudna kost, lopatice, karlica, rebra i duge kosti ruku i nogu na eventualna oštećenja ili prelome.
Nakon koštanog sistema, prelazi se na centralni nervni sistem (hemisfere mozga, mali mozak, moždano stablo i celom dužinom kičmenu moždinu, kao i nerve koji se granaju ka rukama i nogama). Kod procene krvotoka prvo se analizira rad srca (pretkomore, komore, zalisci i srčani mišić), a zatim glavni krvni sudovi — aorta i arterije koje snabdevaju vitalne organe, kao i venski sistem. Krvna slika (broj eritrocita, leukocita, trombocita) i limfni putevi proveravaju se direktnim upitima upućenim visku, sa posebnim akcentom na limfne čvorove u pazuhu, preponama i grudnom košu.
Analiza unutrašnjih organa i etičke napomene
Unutrašnji organi i endokrine žlezde pregledaju se redom, od glave naniže: hipofiza, epifiza, štitna žlezda, timus, respiratorni trakt (nos, grlo, dušnik, glasnice, bronhije i plućna krila), želudac, dvanaestopalačno crevo, jetra, žučni putevi, gušterača, slezina, tanko i debelo crevo, bubrezi sa nadbubrežnim žlezdama, ureteri i mokraćna bešika. Kod žena se dodatno pregledaju maternica, jajnici i jajovodi, a kod muškaraca prostata, testisi i mokraćni kanal. Preporučljivo je da prateća osoba beleži sve nalaze, dok se pregled završava površnom kontrolom mišića, kože i paranazalnih sinusa. Posebna pažnja i duboka koncentracija neophodne su prilikom pregleda ociju i ušiju kako ne bi došlo do zamene leve i desne strane.
Važna upozorenja i ograničenja
Neophodno je naglasiti da radiestezijski pregledi mogu detektovati i ona energetska neslaganja koja još uvek nisu proizvele kliničke simptome. Ipak, radiestezista nikada ne sme postavljati zvanične medicinske dijagnoze niti davati bilo kakve zdravstvene prognoze. Svaka osoba se nakon analize mora uputiti izabranom lekaru radi detaljnog kliničkog pregleda i utvrđivanja eventualnog oboljenja. Alternativne metode, poput rada sa kružnim dijagramima ili iridijagnostike (prema metodama poput one dr Georga Jakoba), predstavljaju složenije dopunske pristupe koji se mogu uvoditi tek sa sticanjem veće rutine.
