İnsan vücudunun maden arama muayenesinin planı ve metodolojisi
Sağlık durumunun radyestezi analizinde düzen ve sistemin kurulması, doğru çalışmanın temel ön şartıdır. Anatomik atlasların görsel yardımcı olarak kullanılması odaklanmaya yardımcı olurken, tanının kendisi tamamen enerjik radyasyonların yorumlanmasına dayanır.
Temel ilkeler ve inceleme sırası
Sağlığın maden arama analizini mümkün olduğu kadar sistematik bir şekilde yürütmek için, yeni başlayanlara katı bir disiplin ve sabit bir düzen getirmeleri tavsiye edilir. Daha iyi zihinsel konsantrasyon için görsel destek olarak herhangi bir standart anatomik atlastaki resimlerin kullanılması tavsiye edilir. Muayene her zaman kesin olarak belirlenmiş organ ve organ sistemleri hiyerarşisine göre yapılır:
- 1. İskelet sistemi
- 2. Somatik sinir sistemi
- 3. Nörovejetatif sinir sistemi
- 4. Kan akışı
- 5. Kan sayımı
- 6. Lenfatik sistem
- 7. İç organlar
- 8. Kas sistemi
- 9. Deri kılıf
- 10. Görme duyusu (gözler)
- 11. İşitme duyusu (kulak)
Tüm sürecin yalnızca hastanın vücudundan radyasyon alınmasına dayandığı göz önüne alındığında, bazı kaynaklar metal nesnelerin çıkarılmasını tavsiye etse de, giysilerin çıkarılması veya kişisel eşyaların ve metallerin ceplerden çıkarılması gerekli değildir. Bir elde alet (sarkaç) döndürülürken serbest el, muayene edilen kişinin vücudunun üzerinden yavaşça geçen bir alıcı anten olarak kullanılır.
Sistemlere göre bozuklukların yerini tespit etme metodolojisi
El, biyolojik alanın bozulduğu bir bölgeyle karşılaştığında, sarkaç bir anlığına duracak ve bir rahatsızlığın varlığının sinyalini verecektir. Hastalıklı yerin belirlenmesi, muayeneyi yapan kişinin belirli bir organ sistemi üzerindeki mevcut odağına ve zihinsel odağına bağlıdır.
Omurga ve ekstremitelerin muayenesi
İskelet sistemi ve omurga incelenirken muayene sırt boyunca yapılır. Sorunların çoğunun omurlararası boşluklarda ve eklemlerde ortaya çıktığı göz önüne alındığında, her bir omurun ayrı ayrı detaylı olarak incelenmesi gerekir. Omurga, beş anatomik birime bölünmüş 32 omur içerir: servikal kısım (7), torasik kısım (12), lomber kısım (5), sakral kısım (birleşik 5) ve kuyruk sokumu (3 ila 4 kaynaşmış omur). Uzuvlar (ekstremiteler) söz konusu olduğunda kural, her zaman önce vücudun sağ tarafının ve ancak daha sonra vücudun sol tarafının - omuz ekleminden, dirsekten, bilekten ve parmaklardan kalçalardan, dizlerden, ayak bileklerinden ayak parmaklarına kadar incelenmesi gerektiğini belirtir. Kafatası, köprücük kemikleri, göğüs kemiği, kürek kemikleri, leğen kemiği, kaburgalar ve kol ve bacaklardaki uzun kemikler de olası hasar veya kırıklara karşı kontrol edilir.
İskelet sisteminden sonra merkezi sinir sistemine (beynin yarım küreleri, beyincik, beyin sapı ve omuriliğin tüm uzunluğu ile kollara ve bacaklara dallanan sinirler) geçer. Kan akışını değerlendirirken, önce kalbin çalışması (atriyumlar, ventriküller, kapakçıklar ve kalp kası) analiz edilir ve ardından ana kan damarları - hayati organları besleyen aort ve arterlerin yanı sıra venöz sistem - analiz edilir. Kan sayımı (eritrosit, lökosit, trombosit sayısı) ve lenfatik kanallar, koltuk altı, kasık ve göğüsteki lenf düğümlerine özel önem verilerek doğrudan viskoya yapılan sorularla kontrol edilir.
İç organların analizi ve etik notlar
Baştan aşağı doğru sırasıyla iç organlar ve endokrin bezleri incelenir: hipofiz bezi, epifiz bezi, tiroid bezi, timus, solunum yolları (burun, boğaz, soluk borusu, ses telleri, bronşlar ve akciğerler), mide, duodenum, karaciğer, safra kanalları, pankreas, dalak, ince ve kalın bağırsak, adrenal bezlerle birlikte böbrekler, üreterler ve mesane. Kadınlarda ayrıca rahim, yumurtalıklar ve fallop tüpleri, erkeklerde ise prostat, testisler ve idrar kanalı incelenir. Muayene kasların, cildin ve paranazal sinüslerin yüzeysel muayenesi ile sona ererken refakatçinin tüm bulguları kaydetmesi önerilir. Gözleri ve kulakları incelerken sol ve sağ tarafların karışmaması için özel dikkat ve derin konsantrasyon gereklidir.
Önemli uyarılar ve kısıtlamalar
Şunu vurgulamak gerekir ki, maden arama muayeneleri henüz klinik semptomlara neden olmayan enerji tutarsızlıklarını da tespit edebilir. Bununla birlikte, bir su arayıcısı asla resmi tıbbi teşhislerde bulunmamalı veya herhangi bir sağlık tahmini yapmamalıdır. Analizin ardından her kişinin detaylı klinik muayenesi ve herhangi bir hastalığın tespiti için seçilen doktora yönlendirilmesi gerekir. Dairesel diyagramlarla veya iridiagnostiklerle çalışmak gibi alternatif yöntemler (Dr. Georg Jakob'unki gibi yöntemlere göre), yalnızca daha büyük bir rutinin edinilmesiyle tanıtılabilecek daha karmaşık tamamlayıcı yaklaşımları temsil eder.
