Wspominaliśmy już, że różdżkarze szukają podziemnego strumienia płynącej wody pitnej. Do tego potrzebny jest niezbędny sprzęt: widelec lub pion, najlepiej połączyć jedno i drugie. Powiedzieliśmy już, że każdy podziemny strumień ma siedem fałszywych sygnałów po każdej stronie strumienia, z których każdy zawiera dane prawdziwego strumienia. Coś podobnego do spojrzenia na siebie w lustrze. Osoba, którą widzisz, to ty, ale jeśli lepiej to przeanalizujesz, okaże się, że tak nie jest. W twoim lustrzanym odbiciu prawa ręka jest lewą ręką, prawe oko jest lewym okiem. W lustrze widzisz swój obraz, ale jest on fałszywy, nieprawdziwy w szczegółach.
Dzieje się tak również w przypadku poszukiwania wody. Jeśli podczas pracy na polu widły zaczną się obracać, będzie to tylko znak, że albo znajdujesz się na 14 fałszywych sygnałach, albo na właściwym. Jak tam dojdziemy, przekonamy się przy opisie pracy w terenie. W trakcie składania wniosku przez zainteresowanych należy określić dwa przypadki, a mianowicie czy żądana jest ilość wody potrzebna dla jednego gospodarstwa domowego, czy też chodzi o potrzeby kilku gospodarstw domowych, wsi, a nawet użytku miejskiego. Widać, że w pierwszym przypadku poszukiwania są prostsze niż w drugim. Jedno gospodarstwo domowe zadowala się od 2 do 4 l/min, zaś osiedla potrzebują nieporównywalnie większych ilości wody. Wymaga to znacznie dłuższej i bardziej rozległej pracy, która może trwać nawet kilka dni, aby znaleźć takie żyły podczas badań terenowych. Kiedy już podjęliśmy się zadania znalezienia żyły wody podziemnej, pozostaje nam jeszcze poczynić pewne przygotowania. Powinniśmy spróbować znaleźć specjalną mapę tego obszaru, poznać geomorfologię i ewentualnie warunki geologiczne panujące w tej części terenu. Jeśli natomiast teren, który mamy zbadać, zajmuje większy obszar, postaramy się w przybliżeniu określić na mapie miejsca, w których przemieszczają się podziemne strumienie, ich głębokość i ilość. Należy to do domeny różdżkarskich prac na kartach (teleradiestezji), o czym będzie mowa dalej. Jeśli jest to pojedyncza działka, czy jest to podwórko, czy podwórko wiejskiego domu, czy jest to działka weekendowa, procedura jest taka sama: Po pierwsze, abyśmy nie musieli sprawdzać całej działki, prosimy właściciela o wskazanie miejsca, w którym byłoby mu wygodnie mieć studnię. Każdy właściciel zrobi to natychmiast. Dlatego najpierw przeanalizujemy tę część. Jeżeli okaże się, że nie ma odpowiedniego spływu wód gruntowych, przystąpimy do oględzin pozostałej części działki. Weźmiemy w ręce widelce (nieważne, czy drewniane, czy metalowe, czy spiralne, czy rozwidlone, czy prostokątne) i za ich pomocą najpierw wykonamy na wodzie tzw. wypełnienie odpowiednimi promieniami. Zatrzymamy się w dowolnym miejscu na działce i wykonamy tzw. orientację mentalną, czyli porozumienie mentalne za pomocą koncentracji na przepływie wody podziemnej... Prawdopodobnie wyglądałoby to tak: Skoncentrujesz się mentalnie na tym, że chcesz, aby Twoje widły były wrażliwe na wyszukiwanie przepływów wód gruntowych i poczekały, aż widły wykonają jeden obrót w miejscu. To powinien być znak, że są już gotowe do reakcji na sygnały płynące z wód gruntowych. Jeśli nauczyłeś się pracować z pionem, możesz wypowiedzieć takie życzenie: „Chcę, żeby mój pionek pokazał mi, kołysząc się, w którym kierunku powinienem się udać, aby najszybciej znaleźć sygnał przepływu wód gruntowych?” Kiedy wahadło poruszało się i oscylowało, wskazywało kierunek, w którym należy się poruszać, a w rzeczywistości jest to kierunek prostopadły do przepływu wody. Możesz teraz zacząć od wideł w tym kierunku, dopóki nie wskażą poprzez szarpnięcie (w przypadku wideł wideł) lub obrót (w przypadku wideł spiralnych) lub skrzyżowanie ramion (w przypadku wideł prostokątnych), że natrafiłeś na sygnał podawany przez wodę gruntową. Należy to powtórzyć jeszcze raz, aby upewnić się, że tam jest. Teraz pozostaje nam ustalić, czy podążamy właściwym kursem, czy też podążamy za fałszywym sygnałem. Jest kilka sposobów: 1) umieścić żelazny przedmiot, pręt lub gwóźdź w miejscu, w którym naszym zdaniem następuje przepływ. Jeśli wówczas podczas przekraczania strumienia widły pozostają nieruchome, to jest to prawdziwy strumień. Jeśli się odwrócą, jest to odbicie (fałszywy sygnał); 2) zatrzymać oddech podczas przekraczania strumienia. Jeśli widelec (lub linia pionu) nie porusza się, jest to odbicie, a nie prawdziwy przepływ. Jeśli się poruszają, jest to właściwy przepływ; 3) jeśli zatrzymamy się w przepływie, podnosimy i opuszczamy widły, jeśli widły się obracają, jest to odbicie, a nie rzeczywisty przepływ.
{newsletter_subscriber
