Promieniowanie kosmiczne i globalne sieci energetyczne
Całe przetrwanie na Ziemi zależy od promieniowania pochodzącego z głębokiego kosmosu. Chociaż większość tego promieniowania jest użyteczna i konieczna do utrzymania procesów biologicznych, istnieją również specyficzne systemy sieciowe pochodzenia kosmicznego, które w pewnych warunkach mogą mieć niezwykle wyniszczający wpływ na żywe organizmy.
Pochłanianie promieni kosmicznych i ochrona atmosfery
Udowodniono naukowo, że liczne promieniowanie pochodzi z głębi kosmosu i ma ogromny wpływ na całe życie na planecie. Ludzie, zwierzęta i rośliny przez tysiąclecia ewolucji przyzwyczaili się do tych pól energetycznych i czerpią z nich niezbędną energię życiową. Bez korzystnego promieniowania świetlnego i cieplnego Słońca całe życie biologiczne wymarłoby bardzo szybko i całkowicie wyginęło.
Oprócz światła w stronę planety nieustannie wędrują z kosmosu niezwykle przenikliwe promienie kosmiczne. Choć w swojej surowej naturze są potencjalnie niszczycielskie, nie sięgają ziemi w stopniu poważnie zagrażającym przetrwaniu. Główną przyczyną tego jest płaszcz atmosferyczny Ziemi, który działa jak gigantyczna tarcza i skutecznie pochłania większość tego niebezpiecznego promieniowania. Pomimo tej naturalnej ochrony udowodniono istnienie trzech specyficznych sieci energetycznych, które bez przeszkód przenikają z przestrzeni kosmicznej i niczym niewidzialne południki i równoleżniki geograficzne pokrywają całkowicie powierzchnię całego globu. To właśnie te sieci mogą stać się bardzo szkodliwym, patogenicznym środowiskiem.
Sieć Hartmanna (pierwsza sieć)
W 1951 roku wybitny niemiecki lekarz i badacz dr Ernst Hartmann odkrył i precyzyjnie zdefiniował globalną sieć promieniowania otaczającą całą planetę. Poprzednie teorie naukowe i zawodowe przypisują to wyłącznie pochodzeniu kosmicznemu. Uważa się, że powstaje ono jako bezpośrednia konsekwencja promieniowania elektromagnetycznego Słońca i jest ściśle skierowane i zorientowane w stronę naturalnego pola magnetycznego Ziemi.
Struktura i wymiary sieci Hartmanna
Ta tak zwana Pierwsza Sieć rozciąga się głównie w kierunku południka magnetycznego na osi północ-południe. Te pionowe linie przecinają się pod kątem prostym z równoleżnikami skierowanymi na osi wschód-zachód. Jej cechy fizyczne na boisku wyglądają następująco:
- Grubość niewidzialnych linii energetycznych (pasm promieniujących) wynosi około 20 centymetrów.
- Odległość między pasmami jest różna na całej planecie; stopniowo zwęża się w miarę zbliżania się siatki do biegunów Ziemi, aż osiągnie maksymalną szerokość na równiku.
- Na średnich szerokościach geograficznych średnia odległość pomiędzy pasami ruchu w kierunku północ-południe wynosi około 2,8 m, zaś w kierunku wschód-zachód około 1,8 metra.
- Miejsca, w których te linie bezpośrednio się przecinają, nazywane są Węzły Hartmanna. Ich kluczową cechą jest to, że naprzemiennie zmieniają swój znak energii, przechodząc z ładunku dodatniego na ujemny.
Sieć Curry'ego i Reinharda-Schneidera (sieć druga i trzecia)
Oprócz systemu Hartmanna istnieje również druga, tzw. sieć Curry'ego, którą odkrył i szczegółowo opisał dr Manfred Curry. Na wczesnych etapach badań uważano, że sieć ta jest całkowicie stała i statyczna. Jednak nowsze i znacznie dokładniejsze pomiary wykazały, że faktycznie jest on dynamiczny i porusza się nieznacznie w przestrzeni, tworząc efekt ciągłej, pulsującej wibracji.
Jego rozciągnięcie drastycznie różni się od modelu Hartmanna. Paski siatki Curry'ego ułożone są ukośnie, czyli ukośnie w stosunku do linii Pierwszej siatki. Eksperci stanowczo ostrzegają, że sieć Curry’ego jest znacznie bardziej niebezpieczna i destrukcyjna niż sieć Hartmana. Jeśli węzeł sieci Kari zbiega się z przepływem energii wód podziemnych, miejsce to staje się wyjątkowo patogenicznym ogniskiem o ogromnej mocy, którego należy za wszelką cenę unikać, organizując przestrzenie do pracy lub odpoczynku w budynkach mieszkalnych.
Trzecia sieć energetyczna
Wreszcie nauka znana jest również z Trzeciej Sieci, która została odkryta i zdefiniowana przez fizyka Reinharda Schneidera, od którego pochodzi nazwa. Sieć Reinhardta-Schneidera doskonale pokrywa się z siecią Curry'ego w większości jej globalnego zasięgu, z jedynie sporadycznymi, niezwykle rzadkimi i specyficznymi odchyleniami geometrycznymi w niektórych konfiguracjach terenu.
Zakończenie i procedura analizy przestrzeni mieszkaniowej
Ze względu na złożoność całego systemu promieniującego, podczas profesjonalnej i dokładnej kontroli budynków i domów nie wystarczy wykryć jedynie promieniowanie pochodzące z wnętrza ziemi (np. podziemne cieki wodne czy uskoki). Bezwzględnie konieczne jest szczegółowe przeszukanie każdego pomieszczenia i zmapowanie go pod kilkoma kątami, aby bezbłędnie określić obecność skrzyżowanych węzłów chorobotwórczych sieci Hartmanna lub Curry'ego i w ten sposób w odpowiednim czasie wyeliminować ukryte ryzyko dla zdrowia ludzkiego.
