Płeć Whitmana, wpływ na zdrowie i sieć Schneider
Badania praktyczne potwierdzają istnienie biegunów Whitmana wraz z ich promieniami polarnymi, natomiast przejścia w sieciach mają bezpośredni związek z pobudzaniem lub hamowaniem procesów nowotworowych i stanów zapalnych w organizmie.
Różnice między biegunami Whitmana a siatką Curry'ego
W przypadku Whitmana bieguny leżą pośrodku kwadratowego pola polarnego z 8 promieniami polarnymi, podczas gdy system Curry'ego reprezentuje kwadratową siatkę bez oddzielnych biegunów (chociaż jako radiesteta mógł je łatwo znaleźć). Pola i skrzyżowania według Whitmana są stale zapełniane i opróżniane, dlatego można je uznać za strefy sprzyjające lub hamujące rozwój nowotworów.
Badania wykazały, że nawet pola naładowane ujemnie nie są nieszkodliwe: silne wyładowania prowadzą do częstych procesów zapalnych w komórkach i całym organizmie (co objawia się krótkim czasem reakcji). Na tych biegunach ujemnych często pojawiały się choroby takie jak gruźlica, ale choroby nowotworowe nigdy się na nich nie pojawiały.
Sieć Schneidera (sieć trzecia i czwarta)
Reinhard Schneider badając miejsca na skrzyżowaniach podziemnych cieków wodnych, w które uderzył piorun, odkrył, że cieki wodne są spolaryzowane dodatnio i ujemnie (promieniowanie spolaryzowane prawo i lewo). W starych kościołach na tych skrzyżowaniach często umieszcza się ambony, co dodaje kaznodziejom energii i sprawia, że ich kazania są bardziej przekonujące i wymowne. Nawiasem mówiąc, statystyki pokazują, że prawicowo spolaryzowanych strumieni jest tylko 20%.
Charakterystyka sieci Schneidera
Siatka ta jest ułożona w kierunku czterech głównych punktów świata (podobnie jak siatka Hartmanna), a szerokość jej pasów wynosi 26 cm. Oprócz regularnych linii Schneider odkrył także określone strefy, które nie przebiegają w linii prostej, ale przecinają się w niezliczonych kierunkach. W praktyce okazało się, że właśnie te niezwykłe linie to obszary, na których rośliny rosną wyjątkowo dobrze, a drzewa rosną szczególnie szybko.
