Metodyka pomiaru pola polarnego i wpływ stref bodźcowych
Znalezienie i pomiar pól polarnych wymaga zastosowania specyficznych metod różdżkarskich z wykorzystaniem anten w kształcie litery L, wideł i pionów. Badania eksperymentalne pokazują, że strefy te wywierają bezpośredni wpływ na pole energetyczne i przestrzeń aury człowieka.
Metody odkrywcze i eksperymenty dr. Lüders
Osoby o dużej wrażliwości mogą wykryć strefy polarne, przesuwając anteny typu L. Końcówka widełek wewnątrz pola polarnego skierowana jest w stronę bieguna, a ruch w tym kierunku powoduje obrót samego bieguna, którego biegunowość wyznacza linia wideł i pionu, natomiast kierunki od środka wyznacza kompas. Drugi sposób polega na przemieszczaniu się od dowolnego punktu aż do zmiany biegunowości (co oznacza przejście do linii granicznej) i podążaniu tą linią do jej przecięcia, gdzie otaczając punkt otrzymamy 8 reakcji rozproszenia.
dr. Lüders przeprowadził pomiary i doświadczenia fizyczne na polu doświadczalnym Instytutu Bioklimatycznego, zaznaczając trocinami wskazane środki i bieguny. Przy tej okazji odkryto, że metalowe płytki (o wymiarach 30 × 50 cm) umieszczone nad biegunem dodatnim były naładowane elektrycznie dodatnio, natomiast nad biegunem ujemnym następował ładunek ujemny. Również odległość reakcji na biegunach dodatnich znacznie się zwiększyła, a na biegunach ujemnych uległa skróceniu.
Charakterystyka globalna i wpływ na pole energetyczne człowieka
Co ciekawe, wartość pól polarnych na północnym i południowym biegunie magnetycznym spada do zera, podczas gdy na równiku boki pól osiągają długość 32 metrów (na przykład piramida Cheopsa na 30. szerokości geograficznej ma przekątną pola polarnego około 30 metrów). Badania wykazały także, że w określone dni bieguny sieci globalnej tracą swoją skuteczność.
Droga reakcji (RR) i wymiana energii
Dla oceny działania stref stymulacji kluczową rolę odgrywa odległość aury, czyli połowa długości fali pola elektrycznego lub magnetycznego wokół człowieka, którą Kari nazwał przerwa reakcyjna (RR). Długotrwałe przebywanie w strefach stymulujących (biegun dodatni, biegun ujemny, przepływy wód gruntowych, uskoki lub odbicia) zmienia składową elektryczną i magnetyczną pola energetycznego: zwiększa się w strefach dodatnich, natomiast maleje w strefach ujemnych. Przenikanie energią ujemną od dołu do góry powoduje opróżnianie organizmu i powiększanie rezerw dodatnich, natomiast umiejscowienie w różnych pozycjach (obrót o 90°) umożliwia napełnienie, realizując w ten sposób wszystkie możliwe kombinacje przenikania energii przez różne pozycje ciała.
