Promieniowanie w przyrodzie: Wpływ kosmosu i Ziemi na życie biologiczne
Całe przetrwanie na planecie jest nierozerwalnie powiązane ze złożoną siecią sił naturalnych. Od czasów starożytnych istoty żywe instynktownie wyczuwały i reagowały na światło, ciepło i promieniowanie elektromagnetyczne pochodzące z kosmosu, z wnętrza gleby, a także z bezpośredniego otoczenia.
Instynkt, ewolucja i niewidzialne siły
Człowiek od samego początku był głęboko świadomy potężnych wpływów przyrody. Jego zmysły najpierw zarejestrowały światło Słońca i Księżyca, szybko przekonując się, że rytm dnia i nocy bezpośrednio wpływa na orientację i przeżycie. Następnie nauczył się odróżniać ciepło ciała niebieskiego w ciągu dnia od zimnego światła księżyca, czując na własnej skórze, że nadmierna ekspozycja może również spowodować obrażenia. Chociaż nasi przodkowie nie rozumieli fizyki promieniowania, nauczyli się, jak sobie z nim radzić.
Oprócz tych oczywistych zjawisk wczesne hominidy i wiele zwierząt instynktownie unikały obszarów o specyficznym, szkodliwym promieniowaniu. Wraz z rozwojem cywilizacji ludzie stopniowo tracili tę prymitywną, ale zbawiającą moc naturalnego postrzegania. Jednak świat zwierząt w dalszym ciągu ukazuje tę zależność: ptaki wędrowne niezawodnie pokonują tysiące kilometrów każdego roku, pszczoły zawsze trafiają do ula, a węgorze dokonują fascynujących migracji ze słodkich wód Europy aż do dalekich zachodnich oceanów, aby złożyć tarło. Środowisko naukowe słusznie zakłada, że te niesamowite zdolności nawigacyjne opierają się właśnie na percepcji różnych form promieniowania elektromagnetycznego.
Promieniowanie kosmiczne i aktywność Słońca
Dzisiejsza nauka ustaliła, że każde promieniowanie ma określoną długość fali, to znaczy określoną liczbę oscylacji na sekundę (Hz). Człowiek jest stale narażony na te oscylacje, które dyktują ogólny stan psychofizyczny. Co sekundę Ziemia jest bombardowana potężnymi promieniami kosmicznymi z głębi kosmosu. Gdyby planeta nie miała płaszcza atmosferycznego, który pod względem ochrony zachowuje się jak ołowiana ściana o grubości 90 centymetrów, życie byłoby całkowicie niemożliwe. Promieniowanie, które przenika przez tę barierę, lekko jonizuje powietrze, a badania astrofizyków potwierdzają, że potężne mikrofale emituje nie tylko Słońce, ale także odległe planety i odległe galaktyki.
Wpływ plam słonecznych na Ziemię
Wieloletnie badania starożytnych drzew (takich jak sekwoje olbrzymie) wykazały, że grubość słojów rocznych idealnie pokrywa się z okresami najintensywniejszych erupcji słonecznych. Dalsze badania statystyczne potwierdziły, że cykl aktywności Słońca, który odnawia się mniej więcej co jedenaście lat, niezwykle koreluje z wieloma zjawiskami na Ziemi:
- Wraz z wybuchem dużych globalnych epidemii i pandemii.
- Wraz ze wzrostem aktywności sejsmicznej, czyli częstszymi trzęsieniami ziemi.
- Zakłócenia techniczne w łączności radiowo-telewizyjnej i satelitarnej.
- Turbulencje i wahania społeczne w psychologii mas.
Promieniowanie geopatologiczne i wpływ na organizm
Ziemia jest także niewyczerpanym źródłem licznych promieniowań. Promieniowanie termiczne (podczerwone) gleby nie jest jedynie wynikiem gorącej magmy, ale złożonym procesem radioaktywnego rozpadu cząsteczek. Promieniowanie z kosmosu i Ziemi powoduje, że każda materia organiczna i nieorganiczna wibruje we własnym obwodzie oscylacyjnym. Wysoka częstotliwość tych wibracji działa bezpośrednio na strukturę komórkową, wywołując polaryzację i stymulując układ hormonalny, który poprzez wydzielanie hormonów stara się zachować równowagę w organizmie.
Praktyka lekarska i poważne badania dowodzą, że długotrwałe narażenie na zwiększone szkodliwe promieniowanie zaburza pracę gruczołów i może sprzyjać zmianom patologicznym, w tym chorobom nowotworowym i reumatycznym. Problemy te są szczególnie powszechne w miejscach, gdzie globalne sieci energetyczne (znane jako sieci Hartmanna, Curry'ego i Reinharda-Schneidera) przecinają się pod budynkami lub gdzie występują podziemne przepływy wody, uskoki geologiczne i ukryte zagłębienia.
Pola elektromagnetyczne i jonizacja atmosfery
Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Wiedeńskim w ciągu ostatniego stulecia potwierdziły, że niektóre fale elektromagnetyczne o niskiej częstotliwości (około 10 Hz) mają niezwykle pozytywny wpływ na nastrój i kreatywność człowieka. Częstotliwość ta powstaje w wyniku tysięcy piorunów, które co sekundę uderzają w planetę, zamieniając przestrzeń między Ziemią a jonosferą w komorę rezonansową. Jednak podczas nagłych zmian atmosferycznych i spadków ciśnienia ta korzystna częstotliwość spada, co powoduje, że wiele osób odczuwa ospałość.
Stan atmosfery determinuje jonizację powietrza. O ile obecność jonów ujemnych ma działanie lecznicze i odświeżające (co wyjaśnia lecznicze działanie powietrznych spa na dużych wysokościach), o tyle nadmiar jonów dodatnich powoduje nerwowość i pogarsza stan zdrowia.
Wpływ sztucznych źródeł promieniowania (Technopatia)
Współczesny tryb życia niesie ze sobą także narażenie na zmienne pola elektromagnetyczne generowane przez linie wysokiego napięcia i sieci niskiego napięcia w gospodarstwach domowych. Urządzenia elektryczne znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie, szczególnie w okolicy miejsca do spania (takie jak ekrany lub urządzenia, które są nawet wyłączone, ale pozostały w gniazdku, w którym wymieniono fazę), mogą chronicznie zakłócać naturalną polaryzację komórkową człowieka, powodując bóle głowy, chroniczne zmęczenie i spadek odporności.
Na podstawie całej tej wiedzy łatwo można wyciągnąć wniosek: cała biologia planety jest ukształtowana i zależna od subtelnych częstotliwości, które otaczają nas ze wszystkich stron – od głębin kosmosu, poprzez ruchy atmosferyczne, aż po warstwy tektoniczne pod naszymi stopami.
