Глобални мрежи на зрачење: Пејровата мрежа и историското значење на ориентацијата
Постоењето на глобални енергетски мрежи и влијанието на радијацијата им било познато на древните цивилизации - Египќаните, Грците, Римјаните и јужноамериканските Индијанци - кои свесно ги усогласувале своите згради, храмови и гробници со правец север-југ.
мрежата на Пејре
Мрежата на францускиот лекар Франсоа Пејре се споменува како прва официјално откриена глобална мрежа во модерната ера. Тој го опишал во 1937 година како систем на квадрати со страни со димензии 4m × 4m кои се издигнуваат вертикално од земјата, ориентирани според магнетниот меридијан во правец север-југ. Иако понатамошните истражувања беа прекинати со избувнувањето на Втората светска војна, Пеир објави книга во 1947 г. „Космичко-техничко зрачење“.
Зрачењето на оваа мрежа може да има и штетни и корисни ефекти по здравјето, а нивниот интензитет зависи од геолошките слоеви од кои излегуваат на површината, како и од присуството на вештачки градби (тунели, докови, гробишта) или микробиолошки остатоци. Во 1951 година беше доделена награда од 10.000 франци за пронајдокот на апарат со кој овие зрачења може да се регистрираат и неутрализираат, иако отпорот на официјалната наука кон овие откритија секогаш бил исклучително висок.
Методологија за детекција на зрачење
За откривање на овие насоки се користат компас и L-антени. Со поставување на компасот на рамна површина се одредува правецот север-југ. Движејќи се по тој меридијан, во редовни интервали (обично помеѓу 4 и 8 метри) се среќаваат попречни правци кои го сечат меридијанот, како и паралелни насоки кои ја следат основната линија на движење.
