Paranazal sinüslerin anatomik bölünmesi

Bunları genel adlarıyla paranazal sinüsler olarak adlandırıyoruz ve yerleşim yerlerine göre dört temel gruba ayırıyoruz:

• 1. Frontal sinüsler (Sinüs frontalis)
• 2. Kemik sinüsünü (Sinüs etmoidalis) elekten geçirin
• 3. Maksiller sinüsler (Sinüs maxillares)
• 4. Sfenoidal sinüs (Sinüs sfenoidalis)

Kranial kemiklerde başka sinüsler olmasına rağmen (üst sagittal, enine veya sigmoid sinüsler gibi), maden arama analizi amacıyla birincil odak noktası yukarıda bahsedilen dört paranazal boşluk grubu üzerindedir. Hastalığın görülme sıklığına göre en sık maksiller sinüsler, sonra etimoidal sinüsler, ardından frontal sinüsler, en az etkilenenler ise burun boşluğunun arkasında yer alan sfenoidal sinüslerdir.

İnflamatuar süreçlerin patolojisi

Sinüslerin içi bir milimetreden daha ince bir mukoza ile kaplıdır. Enflamatuar süreçler sırasında bu mukoza birden çok kez kalınlaşabilir, tüm sinüs boşluklarını doldurabilir ve duvarlara baskı nedeniyle şiddetli ağrıya neden olabilir. Eksüdanın eşlik ettiği cerahatli iltihaplanmalar sıklıkla meydana gelir ve ihmal edilirse daha ciddi sağlık komplikasyonlarına yol açabilir.

Maden arama değerlendirmesi ve öneriler

Muayene, sinüsün durumunu (sağlıklı veya iltihaplı) ve hastalığın doğasını (akut veya kronik bir durum) belirleyen her bir sinüs üzerinde odaklanmış zihinsel konsantrasyon yoluyla gerçekleştirilir. Sinüslerin iltihabı burun mukozasının iltihabı ile birleşirse, bu çoğunlukla akut bir süreçtir. Akut sinüs enfeksiyonlarının doğrulanması durumunda, hastaya her zaman yetkili bir uzman doktor (kulak burun boğaz uzmanı) tarafından derhal muayene edilmesi tavsiye edilir.