Schweister'a göre jeomantik bölge

Jeomantik bölgelerdeki radyasyonlar belirli bir yönde kilometrelerce uzanır, sonra görünürde bir neden yokken aniden yön değiştirir, daha sonra orijinal yönüne döner. Genellikle dünyanın ana noktaları doğrultusunda veya onlara göre 45° açıyla uzanırlar. Her ne kadar eski halklar bu bölgeleri yaklaşık iki bin yıl önce biliyor olsalar da, Rasalj'dan söz edilmesindeki tarihsel bir kesinti nedeniyle (MS 1400'e kadar), bu bölgelerin incelenmesi ve yerlerinin belirlenmesi, özellikle onları kutsal yerler olarak kabul eden din adamlarının çevrelerinde ancak son zamanlarda yeniden canlandı.

Jeomantik bölgelerin sınırları kalıcı ve değişmezdir; bu nedenle geçmişte ülkeler arasında doğal sınırlar veya ana yolların güzergahı olarak kullanılmışlardır. Romalılar bu sınırlara, bir kısmı günümüze kadar korunmuş olan sınır taşlarını yerleştirmişlerdir. Küresel ağların aksine, jeomantik bölgelerin genişliği metre cinsinden ölçülür ve bölgelerin kendisi hem sağ hem de sol kutuplaşmaya sahiptir.

Tarihsel uygulama, Keltler ve sağlık etkisi

Bu bölgeleri ilk keşfedenler arasında Çinliler vardı; Keltler ise MÖ 300 civarında bu bölgeleri işaretlemekle, ölülerin cesetlerinin doğal olarak mumyalandığı yerleşim yerleri ve mezarlıklar inşa etmekle meşguldü. Pek çok önemli bina ve kilise, eski yapıların bulunduğu yerlere, tam olarak pozitif kutuplaşmış jeomantik bölgelere inşa edildi.