Analiza przepływu krwi przez radiestezję: duży i mały przepływ krwi
Zaburzenia układu krążenia, zaburzenia rytmu serca, stwardnienie naczyń krwionośnych i powstawanie zakrzepów to najczęstsze problemy zdrowotne współczesnego człowieka. Cały przepływ krwi dzieli się na dwie jednostki funkcjonalne – mały (płucny) i duży (ogólnoustrojowy) przepływ krwi, a ich szczegółowa analiza wymaga poważnej znajomości anatomii.
Mały i duży przepływ krwi
Mały przepływ krwi zaczyna się w prawym przedsionku serca (Atrium dexter), gdzie krew wypływa z żyły głównej dolnej i górnej (Vena cava dolna i górna). Krew ta przedostaje się do prawej komory (Ventriculus dexter), skąd pod ciśnieniem jest wypychana do pnia tętnicy płucnej (Truncus pulmonalis) i rozgałęzia się do lewego i prawego płuca. Kluczowa wymiana gazowa odbywa się poprzez sieć naczyń włosowatych pęcherzyków płucnych: uwalniany jest dwutlenek węgla, a krew zostaje wzbogacona w tlen z wydychanego powietrza. Natleniona krew następnie powraca do lewego przedsionka i lewej komory przez żyły płucne, co zamyka mały cykl.
Duży przepływ krwi przejmuje kontrolę od lewej komory, mocno wypychając natlenioną krew do aorty. Aorta rozgałęzia się w gęstą sieć tętnic zaopatrującą wszystkie narządy: mózg, kończyny, układ trawienny, nerki i narządy rozrodcze. Po dostarczeniu tlenu do komórek narządów, zubożona krew żylna zbiera się w żyle głównej górnej (z głowy i szyi) i dolnej (z reszty ciała) i wraca do prawego przedsionka serca, rozpoczynając w ten sposób nowy cykl.
Badanie radiologiczne serca i zastawek
Zaleca się, aby badanie przeprowadzać etapami – najpierw analizowany jest cały układ tętniczy, a dopiero później układ żylny. Badanie rozpoczyna się od samego serca, koncentrując się umysłowo (w razie wątpliwości przy obowiązkowej pomocy atlasu anatomicznego) na ujściach żyły głównej. Analizie poddawane są zastawki, zwłaszcza zastawki ząbkowane pomiędzy przedsionkami a komorami, a także zastawki półksiężycowate (kieszeniowe) na wyjściu z serca, których nieprawidłowe działanie prowadzi do cofania się krwi i poważnych wad serca.
Analiza układu tętniczego (aorta i gałęzie)
Łuk aorty wymaga maksymalnej uwagi, biorąc pod uwagę, że choroby w tym obszarze są niezwykle powszechne. Z aorty odchodzą trzy główne gałęzie. Pierwsza jest znacznie szersza Truncus brachiocephalicus, która następnie rozgałęzia się na prawą tętnicę szyjną w kierunku głowy i prawą tętnicę podobojczykową w kierunku ramienia. Pozostałe dwie gałęzie to lewa tętnica szyjna i lewa podobojczykowa. Podczas badania odczytywane są zwężenia spowodowane odkładaniem się cholesterolu (miażdżycą), które bezpośrednio powodują podwyższone ciśnienie krwi, zaburzenia rytmu, a nawet zawały serca na skutek ogromnego wysiłku mięśnia sercowego. Szczegółowo rejestruje się procent zablokowania i dokładną długość anomalii.
Tętnice kończyn i narządów
- Kończyny górne: Tętnica podobojczykowa przechodzi do tętnicy ramiennej ręki, a w okolicy łokcia rozgałęzia się na tętnicę łokciową i kciukową (promieniową), schodząc aż do palców.
- Kończyny dolne: Aorta brzuszna rozgałęzia się w tętnicach udowych (biodrowych) w okolicy lędźwiowej i uchodzi do tętnicy udowej. Poniżej kolana dzieli się na tętnicę piszczelową przednią i tylną, które kontynuują bieg stopy.
- Organy: Każdy ważny narząd (mózg, płuca, wątroba, nerki) wymaga indywidualnej analizy własnej mikrosieci tętniczej.
Podczas zdalnego podglądu (lub na żywo nad atlasem) operator wizualizuje każdą część. Na przykład: „Prawy przedsionek — OK; Lewy przedsionek — słaby; Problem dotyczy zastawki przedniej; Aorta brzuszna — OK; Lewa noga poniżej kolana — słabe krążenie”. Wszystkie wyniki muszą być odpowiednio zapisane.
Analiza układu żylnego i ostrzeżenia
Po układzie tętniczym przechodzimy do układu żylnego, który generalnie anatomicznie przebiega tymi samymi drogami. Szczególny nacisk kładzie się na badanie układu żylnego nóg, gdyż zaburzenia krążenia (takie jak uczucie „zimnych nóg” czy powstawanie skrzepów i zakrzepica) najczęściej występują w strefie od kolan do stóp. Powierzchowne i głębokie żyły kończyn kierują krew do żyły udowej (udowej), która w drodze do serca łączy się z żyłą główną dolną. Układ żylny głowy zawraca krew przez wewnętrzne i zewnętrzne żyły szyjne (szyi).
Kodeks Etyczny Diagnostyki
Niezwykle ważne jest, aby jeszcze raz podkreślić obowiązującą normę etyczną obowiązującą każdego praktyka. Jego jedynym obowiązkiem jest wykrycie zastoju anatomicznego w krążeniu i zalecenie klientowi konsultacji ze specjalistą (kardiologiem lub chirurgiem naczyniowym). Zastraszanie klientów terminami takimi jak „dusznica bolesna” lub „atak serca” jest bezwzględnie zabronione. Osoba zajmująca się tego typu analizami musi mieć świadomość, że pracuje wyłącznie na danych wstępnych. Aby wynik był miarodajny i można było współpracować z lekarzami klinicznymi, należy bezbłędnie, nieprzerwanie badać anatomię i fizjologię organizmu człowieka, gdyż w przeciwnym razie cały zabieg przyniesie więcej szkody niż pożytku.
