Procedura wyznaczania wydajności i monitorowania przepływów wody w terenie
Ilość wody zależy nie tylko od siły źródła, ale także od specyfikacji technicznych samej studni. Nawet wyjątkowo bogaty przepływ podziemny pozostaje niewykorzystany, jeśli średnica rury jest zbyt mała. Dokładny zapis danych i oznaczenie pola zapobiegają nieodwracalnym błędom przed rozpoczęciem prac budowlanych.
Pomiar przepływu i przygotowanie techniczne terenu
Jak już wskazano, regularne zaopatrzenie gospodarstwa rolnego lub obiektu wypoczynkowego wymaga minimalnej wydajności od dwóch do czterech litrów wody na minutę. Jednak dopływ ten traci swój cel, jeśli wewnętrzna średnica rury w studni nie jest proporcjonalna. Ogólna zasada mówi, że średnica zewnętrzna studni dla mniejszych obiektów nie powinna być mniejsza niż 60 centymetrów, natomiast dla dużych posesji wiejskich zaleca się szerokość co najmniej jednego metra.
Oceny pojemności samego podziemnego statku dokonuje się poprzez koncentrację umysłową za pomocą pionu lub wideł. Technika polega na zadaniu wyraźnego żądania całkowitego zatrzymania przyrządu w momencie przekroczenia prawidłowej wielkości dopływu podczas zliczania. Liczenie zwykle rozpoczyna się od decylitrów (na przykład: 5, 10, 15, aż do 20 decylitrów). Jeśli przyrząd zatrzyma się nagle na liczbie 20, licznik jest ostrożnie odwracany i stopniowo przesuwany (15, 16, 17 decylitrów), aż do uzyskania idealnie precyzyjnego momentu ustania oscylacji. Identyczną zasadę z powodzeniem stosuje się przy pracy z widłami, zliczając cykle podczas ich swobodnego obrotu.
Oznaczenie i opis położenia
Po podjęciu ostatecznej decyzji o lokalizacji centralny punkt przyszłej studni zostaje oznaczony solidnym drewnianym kołkiem, którego nie można przypadkowo przesunąć, ponieważ często minęły miesiące, zanim maszyny wyruszą w pole. Szczególną staranność przykładamy do przygotowania tzw. dokumentacji opis pozycyjny studni, który zawiera:
- Dokładne pomiary odległości od istniejących obiektów stałych na działce.
- Ocena głębokości i szczegółowe badanie oczekiwanego materiału geologicznego podczas wiercenia.
- Stworzenie dokumentu w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach (dla Klienta i do archiwum Wykonawcy).
Na podstawie tak precyzyjnej dokumentacji inwestor może bez obaw pozyskać odpowiednią ilość rur budowlanych i zawrzeć wiążącą umowę z pracownikami wykonującymi wykopy.
Techniki chodzenia po wodzie
Proces poszukiwania naczynia z wodą za pomocą pionu wymaga wyjątkowej koncentracji. Kiedy rozpoczyna się chodzenie w kierunku sugerowanym przez instrument, następuje kierunkowe, równomierne kołysanie. Po wejściu w strefę promieniowania peryferyjnego oscylacja ta zamienia się w nieregularne okręgi i elipsy, które stają się silniejsze i wyraźniejsze w miarę zbliżania się do przepływu centralnego. Tuż nad samą wodą elipsy natychmiast przechodzą w silną prostoliniową oscylację, która bezpośrednio wskazuje, dokąd płynie woda.
Jeśli przepływ wody zostanie przypadkowo pominięty, elipsy utworzą się ponownie, ale tym razem w dokładnie przeciwnym kierunku, stopniowo słabnąc, aż powrócą do oscylacji normalnych do pierwotnego kierunku. Ze względu na wysoką czułość pionownik jest niezbędnym narzędziem do bezpośredniego monitorowania przepływu. Doświadczeni praktykujący mogą w bardzo prosty sposób podążać za żyłą w nieskończoność: wyciągając lewą rękę dłonią skierowaną w dół, tworzy się rodzaj anteny, która natychmiast zatrzymuje linię pionu przy najmniejszym odchyleniu od prawej ścieżki.
Wyczerpywanie się energii i anomalie wód termalnych
Chodzenie trasą wód podziemnych jest ogromnym wysiłkiem, dlatego nie zaleca się wykonywania takiej pracy przez dłuższy czas. Podziemne strumienie stale emitują promieniowanie, które wyczerpuje układ nerwowy i może pozostawić szkodliwe skutki dla ogólnego stanu organizmu. Szczególną ostrożność należy zachować podczas eksploracji wód termalnych, czyli gorących.
Promieniowanie z ogromnych głębokości przechodzi przez złożone warstwy geologiczne, pęknięcia i głębokie uskoki, narażając się na silne skutki zmian w polu geomagnetycznym. Powoduje to, że sygnały powierzchniowe są wyjątkowo niestabilne i często zmieniają się o kilka metrów w krótkim czasie. Z uwagi na to zjawisko należy bezwzględnie unikać pracy w czasie złych warunków atmosferycznych, które dodatkowo nasilają oscylacje geomagnetyczne, nawet przy płytkich przepływach zimnej wody.
Alternatywne metody poszukiwania wody
Oprócz standardowego użycia instrumentów, w praktyce odnotowano znacznie rzadsze, ale nie mniej fascynujące podejścia do poszukiwania wody. Osoby o wyraźnie podwyższonym progu wrażliwości są w stanie zlokalizować źródła podziemne wyłącznie gołymi rękami. Podczas przechodzenia przez silne źródło pojawia się intensywne mrowienie, nagłe mrowienie i ostre pieczenie w dłoniach i opuszkach palców.
Literatura fachowa i historyczna obfituje w świadectwa dotyczące zjawiska natychmiastowego wizualnego postrzegania wody. Jedna z najsłynniejszych anegdot historycznych opisuje pięcioletniego chłopca, który ostrzegał pracującego ojca, aby nie kopał w suchym miejscu. Chłopiec wskazał ręką w przeciwną stronę, twierdząc, że wyraźnie widzi wydobywającą się z tego miejsca wodę. Po wykopaliskach odkryto ogromne naczynie z wodą, a chłopiec opisał później swoje wrażenia wizualne jako oślepiający blask, podobny do odbicia promieni słonecznych. Oprócz podobnych zeznań z różnych meridianów na temat osób z wrodzonym darem widzenia, istnieją także zapisy o niezwykłych zjawiskach, których źródła odkryto wyłącznie w chwilach głębokiego transu hipnotycznego.
