3.1. Wyjaśnienie zasady procesu biofitback
Efekt biofeedbacku opiera się na zasadzie sprzężenia zwrotnego od normalnie nieświadomych funkcji organizmu. Ta zasadniczo naukowa metoda polega na tłumaczeniu biosygnałów na impulsy elektryczne, które można przetworzyć w postaci wzmocnionej za pomocą komputera wyposażonego w odpowiednie oprogramowanie. Proces ten został opracowany w celu nauczenia się świadomej kontroli nad swoim systemem psychicznym i sygnałami różnych funkcji organizmu, takich jak:
Efekt biofeedbacku opiera się na zasadzie sprzężenia zwrotnego od normalnie nieświadomych funkcji organizmu. Ta zasadniczo naukowa metoda polega na tłumaczeniu biosygnałów na impulsy elektryczne, które można przetworzyć w postaci wzmocnionej za pomocą komputera wyposażonego w odpowiednie oprogramowanie. Proces ten został opracowany w celu nauczenia się świadomej kontroli nad swoim systemem psychicznym i sygnałami różnych funkcji organizmu, takich jak:
- Rozluźnienie mięśni
- Temperatura ciała
- Funkcje serca, oddychanie, ciśnienie krwi
- Wartość przepuszczalności skóry
Gdy wskaźnik optyczny lub akustyczny jest aktywny, tj. gdy przekazuje informację zwrotną, można regulować te funkcje. W zasadzie następuje po nim graficzny wyświetlacz za pośrednictwem komputera, który kontroluje dokładne wartości pomiarów ze specjalnie opracowanych czujników.
Każda zmiana informacji oscylacyjnej jest rejestrowana w organizmie człowieka i stymuluje reakcję wegetatywnego układu nerwowego. Rozpoznając nieprzyjemną lub szkodliwą częstotliwość, organizm najpierw aktywuje współczulny układ nerwowy w ramach reakcji ochronnej. Jeśli zmieni się ilość zużywanej energii, ciśnienie krwi i tętno, organizm może przystosować się do wpływów zewnętrznych.
Jeden bodziec zewnętrzny, jako wpływ biologiczny, może spowodować zwiększenie przepływu krwi, co pozwala organizmowi na szybszą reakcję. Sami dość wyraźnie doświadczamy aktywacji układu współczulnego podczas intensywnych bodźców, co utożsamia się z reakcją ogólną.
Zgodnie z własną wrażliwością człowieka dotyczy to również szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego i negatywnych pól geobiologicznych. Z wyjątkiem osób bardziej wrażliwych, spontaniczna reakcja wegetatywnego układu nerwowego zachodzi pod wpływem fal, które można fizycznie odebrać. Stosując sensoryczną technikę pomiaru przy pomocy nowoczesnych urządzeń biofeedbacku, możliwa jest rejestracja nawet najmniejszych parametrów wzrostu stresu organizmu, a krzywe opisujące sygnały wykazują to samo.
Aktywacja przywspółczulnego układu nerwowego może być oznaczona zarówno subiektywnie, jak i obiektywnie. Reakcje układu przywspółczulnego rejestrowano poprzez uczucie spokoju lub poprzez dezaktywację aktywności gruczołów potowych. W takich sytuacjach następuje przyspieszone bicie serca i oddech, uwarunkowane reakcją układu współczulnego. Ponadto aktywacja układu przywspółczulnego może objawiać się uczuciem ciężkości i nudnościami w żołądku.
Mniej wiadomo, że zasadniczo, jako prekursor reakcji stresowej, w organizmie zachodzą zmiany organiczne. Kiedy organizm wyczuwa nieznośne informacje lub wpływy, próbuje się chronić elektrofizycznie, zmniejszając przewodnictwo sygnałów ujemnych. Praktycznie objawia się to zwiększeniem przepuszczalności skóry. Aktywność gruczołów potowych zwiększa zdolność elektryczną do łączenia się i sygnalizuje sytuację, czyniąc ją mierzalną.
Zdolność elektryczna do łączenia się jest związana z reakcjami współczulnymi, które aktywują organizm. Krzywe te są uwzględniane podczas badań elektrostresu. Im szybciej bije serce, tym szybsza może być natychmiastowa reakcja.
Badania pokazują, że tętno zmienia się mniej w przypadku krótkotrwałych zmian czynników zewnętrznych. Przy długotrwałym narażeniu reakcje są bardziej wyraźne i rytmiczne.
Trwałe działanie pól o szkodliwym działaniu, zgodnie z tym, może być przyczyną zauważalnych zmian w rytmie serca. Zgodnie z dotychczasowymi badaniami oraz na podstawie zewnętrznych wpływów pól o szkodliwym działaniu, można wyróżnić różne typy reaktywności.
Jedna grupa reaguje nadmiernym przyspieszeniem tętna, druga zaś niedoszacowaniem zmienności rytmu serca. Obie reakcje można ocenić jako reakcję stresową zdrowego organizmu, która, jeśli się utrzymuje, może znacznie zwiększyć ryzyko choroby.
Od połowy lat 80. współczesna nauka interesuje się tematem zmienności rytmu serca (tętno, w skrócie VSF). VSF opiera się na optymalnej wspólnej pracy współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego. Dlatego VSF jest miarą ogólnej wrażliwości i reaktywności organizmu na bodźce wewnętrzne i zewnętrzne.
Autonomiczny układ nerwowy odpowiada za zdolność adaptacji organizmu do pól informacyjnych środowiska. VSF nie może podlegać bezpośredniemu wpływowi własnego organizmu i dlatego może służyć jako wiarygodny wskaźnik m.in. Stres fizyczny.
Każda zmiana informacji oscylacyjnej jest rejestrowana w organizmie człowieka i stymuluje reakcję wegetatywnego układu nerwowego. Rozpoznając nieprzyjemną lub szkodliwą częstotliwość, organizm najpierw aktywuje współczulny układ nerwowy w ramach reakcji ochronnej. Jeśli zmieni się ilość zużywanej energii, ciśnienie krwi i tętno, organizm może przystosować się do wpływów zewnętrznych.
Jeden bodziec zewnętrzny, jako wpływ biologiczny, może spowodować zwiększenie przepływu krwi, co pozwala organizmowi na szybszą reakcję. Sami dość wyraźnie doświadczamy aktywacji układu współczulnego podczas intensywnych bodźców, co utożsamia się z reakcją ogólną.
Zgodnie z własną wrażliwością człowieka dotyczy to również szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego i negatywnych pól geobiologicznych. Z wyjątkiem osób bardziej wrażliwych, spontaniczna reakcja wegetatywnego układu nerwowego zachodzi pod wpływem fal, które można fizycznie odebrać. Stosując sensoryczną technikę pomiaru przy pomocy nowoczesnych urządzeń biofeedbacku, możliwa jest rejestracja nawet najmniejszych parametrów wzrostu stresu organizmu, a krzywe opisujące sygnały wykazują to samo.
Aktywacja przywspółczulnego układu nerwowego może być oznaczona zarówno subiektywnie, jak i obiektywnie. Reakcje układu przywspółczulnego rejestrowano poprzez uczucie spokoju lub poprzez dezaktywację aktywności gruczołów potowych. W takich sytuacjach następuje przyspieszone bicie serca i oddech, uwarunkowane reakcją układu współczulnego. Ponadto aktywacja układu przywspółczulnego może objawiać się uczuciem ciężkości i nudnościami w żołądku.
Mniej wiadomo, że zasadniczo, jako prekursor reakcji stresowej, w organizmie zachodzą zmiany organiczne. Kiedy organizm wyczuwa nieznośne informacje lub wpływy, próbuje się chronić elektrofizycznie, zmniejszając przewodnictwo sygnałów ujemnych. Praktycznie objawia się to zwiększeniem przepuszczalności skóry. Aktywność gruczołów potowych zwiększa zdolność elektryczną do łączenia się i sygnalizuje sytuację, czyniąc ją mierzalną.
Zdolność elektryczna do łączenia się jest związana z reakcjami współczulnymi, które aktywują organizm. Krzywe te są uwzględniane podczas badań elektrostresu. Im szybciej bije serce, tym szybsza może być natychmiastowa reakcja.
Badania pokazują, że tętno zmienia się mniej w przypadku krótkotrwałych zmian czynników zewnętrznych. Przy długotrwałym narażeniu reakcje są bardziej wyraźne i rytmiczne.
Trwałe działanie pól o szkodliwym działaniu, zgodnie z tym, może być przyczyną zauważalnych zmian w rytmie serca. Zgodnie z dotychczasowymi badaniami oraz na podstawie zewnętrznych wpływów pól o szkodliwym działaniu, można wyróżnić różne typy reaktywności.
Jedna grupa reaguje nadmiernym przyspieszeniem tętna, druga zaś niedoszacowaniem zmienności rytmu serca. Obie reakcje można ocenić jako reakcję stresową zdrowego organizmu, która, jeśli się utrzymuje, może znacznie zwiększyć ryzyko choroby.
Od połowy lat 80. współczesna nauka interesuje się tematem zmienności rytmu serca (tętno, w skrócie VSF). VSF opiera się na optymalnej wspólnej pracy współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego. Dlatego VSF jest miarą ogólnej wrażliwości i reaktywności organizmu na bodźce wewnętrzne i zewnętrzne.
Autonomiczny układ nerwowy odpowiada za zdolność adaptacji organizmu do pól informacyjnych środowiska. VSF nie może podlegać bezpośredniemu wpływowi własnego organizmu i dlatego może służyć jako wiarygodny wskaźnik m.in. Stres fizyczny.
Oprogramowanie BioTrace+ użyte w tym badaniu jest w stanie głównie dostarczyć informacji o VSF. pozostaje ustalić, czy wybrane wartości VSF w ustalonych w tym badaniu ograniczonych czasowo procedurach pomiarowych dostarczają wiarygodnych informacji.Stosunkowo niewielka liczba badanych osób nie pozwala na czystą ocenę matematyczno-statystyczną. Aby informacja była w 100% wiarygodna statystycznie, liczba respondentów, a także liczba zmierzonych wartości musi być większa.
Punktem wyjścia do oceny danych pomiarowych poszczególnych osób badanych jest tzw. Baseline – raport z okresu neutralnego. W niniejszym badaniu był to okres przed instalacją biopiramidy QHRS w domach osób badanych z grupy głównej i równolegle przed instalacją piramidy placebo w domach osób z grupy kontrolnej.
Do biologicznego pomiaru harmonizującego działania biopiramidy QHRS, jeden z wykorzystuje się najnowocześniejsze przyrządy pomiarowe do biofeedbacku.
Przyrząd „NEXUS 10” firmy MIND MEDIA umożliwia uwzględnienie całego zakresu sygnałów psychologicznych w obszarze efektu neurofeedbacku i otwiera nowy wymiar pomiarów psychologicznych.
Oprogramowanie BioTrace+ umożliwia szybką graficzną prezentację wartości pomiarów w formacie 3D, a przy dodatkowym wyposażeniu umożliwia prezentację wideo.
Dane pomiarowe akceptowane są w godz. co najmniej 24 kopii/minutę, a następnie zapisywane. W ten sposób wszystkie dane pomiarowe są przechowywane i można je dowolnie wykorzystywać przy ocenie innych usystematyzowanych informacji lub podczas korzystania z niektórych programów arkuszy kalkulacyjnych (np. Excel).
Zgodnie z ogólnym rozwojem producent systemów pomiarowych z biofeedbackiem opracował również połączenie „Blue Tooth” do przesyłania informacji z czujników urządzeń pomiarowych do komputera. Na ten układ transmisji można jednak spojrzeć krytycznie również dlatego, że powoduje dodatkowe promieniowanie wysokiej częstotliwości o częstotliwości 10 Hz.
Podczas pomiarów biologicznych nadajniki i receptory muszą być oddzielone specjalną folią, gdyż w przeciwnym razie mierzone informacje mogą zakłócać się. Przyrząd pomiarowy nie jest instalowany bezpośrednio na obiektach, ale w możliwej odległości między czujnikami określonej długością kabla.
{newsletter_subscriber
