Ivan Karić, poseł do parlamentu i przewodniczący Partii Zielonych Serbii, wiceprzewodniczący Komisji Ochrony Środowiska Zgromadzenia Narodowego Republiki Serbii
Streszczenie:
Konwencja z Aarhus gwarantuje obywatelom prawo do otrzymywania w odpowiednim czasie informacji o stanie środowiska i zdrowiu ludzkim. Reguluje także prawo obywateli do udziału w podejmowaniu decyzji środowiskowych, a także zapewnia ochronę prawną w przypadku odmówienia im prawa do udziału. Źródła promieniowania niejonizującego „pojawiają się” w naszym otoczeniu coraz częściej: buduje się liczne systemy telekomunikacyjne i linie przesyłowe, bez wcześniejszych otwartych dyskusji publicznych i bez udziału obywateli w podejmowaniu decyzji. Opinia publiczna nie ma informacji na temat źródeł, skutków i konsekwencji promieniowania niejonizującego. Gdy proces dobiega końca lub gdy się zakończy, obywatele otrzymują informację, ale wtedy trudno jest cokolwiek zmienić i wpłynąć na decydentów
ZASTOSOWANIE KONWENCJI Z AARHUS
Ivan Karic, zastępca Zgromadzenia i przewodniczący Wiceprzewodniczącego „Zielonej Serbii” ds. Środowiska pomiędzy Zgromadzeniem Narodowym Republiki Serbii
Streszczenie:
Konwencja z Aarhus gwarantuje obywatelom prawo do niezwłocznego informowania o informacjach dotyczących stanu środowiska i zdrowia ludzkiego. Uregulowała także prawo obywateli do udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących środowiska, a także zapewnienie ochrony prawnej w przypadku odmowy prawa do udziału. W naszym otoczeniu coraz częściej „kiełkują” źródła promieniowania niejonizującego, budowane są liczne systemy telekomunikacyjne i linie energetyczne, bez wcześniejszej otwartej debaty publicznej i bez udziału obywateli w podejmowaniu decyzji. Opinia publiczna nie ma informacji na temat źródeł, skutków i skutków promieniowania niejonizującego. Kiedy proces się zakończy lub kiedy dobiegnie końca, obywatele otrzymają informacje, ale już trudno było coś zmienić i wpłynąć na podejmowanie decyzji
{newsletter_subscriber