Anatomia i droga limfy przez ciało

Drogi limfatyczne są rozgałęzione w całym ciele, a cały system składa się z naczyń włosowatych, naczyń i głównych splotów węzłów, które służą jako filtry. Do najważniejszych części układu limfatycznego należą:

• 1. Pęczki węzłów chłonnych pachowych (Nodi Lymphatici axillares)
• 2. Węzły pachwinowe (Nodi limfatyczne inguinales)
• 3. Główny przewód limfatyczny ze zbiornikiem (Ductus thoracicus cum cisterna)
• 4. Węzły jelitowe (Nodi limfatyczne mesenterici)
• 5. Węzły międzyżebrowe (Nodi limfatyczne międzyżebrowe)
• 6. Węzły w okolicy gruczołów piersiowych (Nodi Lymphatici pulmonales)
• 7. Splot szyjny powierzchowny (Nodi limfatyczny cervicales)
• 8. Węzły chłonne podżuchwowe (Nodi Lymphatici submandibulares)
• 9. Naczynia limfatyczne (Vasa limfatica)
• 10. Kapilary limfatyczne

Proces oczyszczania polega na tym, że naczynia włosowate limfatyczne zbierają odpady i przekazują je do sieci naczyń limfatycznych. Dopływają do węzłów chłonnych niektórych wiązek, skąd wychodzi tylko jedno naczynie drenażowe. W ten sposób całkowita liczba dróg stopniowo maleje, aż w końcu pozostają tylko dwa główne naczynia limfatyczne, które uchodzą do żył podobojczykowych (podobojczykowej prawej i lewej) i dalej do żyły głównej górnej (Vena cava Superior).

Rola limfocytów i znaczenie kliniczne

Przed dostaniem się do układu żylnego płyn limfatyczny jest dostarczany do węzłów przez limfocyty – ważne komórki obronne organizmu. Aby zapobiec cofaniu się płynu, naczynia limfatyczne posiadają specjalne zastawki (Valvulae Lymphaticae). W przypadku infekcji lub chorób nowotworowych (tworzących przerzuty) węzły chłonne w okolicy ogniska ulegają obrzękowi, co ma ogromne znaczenie w diagnostyce medycznej.

Badanie radiestezyjne i ograniczenia etyczne

Badanie układu limfatycznego za pomocą pionu przeprowadza się analogicznie do badania przepływu krwi. Przy skupionej koncentracji umysłowej poszukiwania przeprowadza się od stóp do głów, ze szczególnym uwzględnieniem kluczowych splotów węzłów - pachowych, piersiowych i pachwinowych.

W przypadku zaobserwowania jakichkolwiek nieprawidłowości należy ostrożnie skierować osobę do lekarza w celu dokładnego zbadania i postawienia diagnozy, uważając, aby nie wywołać strachu. Stawianie własnych diagnoz jest surowo zabronione i zasada ta dotyczy w równym stopniu badania wszystkich pozostałych części ciała.