Ќе се обидеме да одговориме на овие и на многу други прашања, имајќи го предвид денешниот светски тренд и пристап кон секогаш присутниот проблем за загрозување на човековото здравје од страна на овие „тивки уништувачи на човечкиот организам“.
ИСТОРИЈА
Знаењето за радијацијата постоело далеку во минатото. Нормално, во тоа време се земало предвид само влијанието на природното зрачење. Иако тогашните луѓе веројатно не биле ни свесни за какво зрачење станува збор, па дури и му дале некои натприродни својства и го нарекувале најразлични имиња, како „демонска врата“, „ѓаволско поле“ и слично, сепак биле свесни за нивното негативно влијание врз здравјето на луѓето.
Тие се обидоа да се заштитат од гореспоменатото зрачење избегнувајќи места каде има големо количество природно зрачење, набљудувајќи ја врската помеѓу животните и растенијата на одбрани места, верувајќи им на различни гатачи, гледачи и записи за талисмани. За жал, дел од оваа традиција, поради ниската техничка култура, е задржана од одредени слоеви на граѓаните до денес.
„Кога човекот не е во состојба да ги разбере природните појави, тој има тенденција да им даде натприродни својства“; Алберт Ајнштајн
Со текот на времето се повеќе се работеше на природните феномени, кои подлежат на физичките закони, каде што се бараа конкретни методи на докажување. Меѓу првите „мерни“ инструменти што се појавија се лостови, шипки и слични „уреди“. Недостаток на овие методи е што тие се првенствено субјективни методи и влијанието на „метарот“ врз прикажаните резултати не е занемарливо. На ист начин, голем проблем е немањето стручност и непознавање на основните физички закони на ваквите „броила“, кои во многу случаи не знаат што проверуваат, ниту го знаат интензитетот, а камоли дозволените граници.
Со почетокот на индустријализацијата се појавија технички извори на зрачење (сл. 1), кои секојдневно се зголемуваат поради напредокот на технологијата и потрошувачката електроника. Како што расте застоеноста на затворениот простор, т.е. електросмогот, сознанијата за штетноста на природното и техничкото зрачење стануваат се поизразени, особено во денешното време кога се зголемува еколошката свест. Долго време тој простор беше запоставен, па дури и намерно игнориран од големите компании кои беа главен извор на зрачење, иако е позната штетноста на електричните и магнетните полиња, на пр. под далноводи.
Францускиот физичар и даскар Бовис ги издвоил најразновидните копнени и космички зрачења и користел различни помагала.
Познато е дека Кинезите беа во можност да детектираат космичко и копнено зрачење пред многу години. Оттогаш, постојат и првите податоци за „карактеристики на змејот“ (сл. 2). Кинескиот император имал и специјално обучени стручњаци, кои секогаш пред да започнат со изградба на станбена зграда го истражувале градилиштето за да не се гради на место каде што од земјата доаѓаат „зли духови“ кои носат несреќа и болести. Старите Персијци, Келтите, Египќаните и другите културни народи исто така биле запознаени со здравите и штетните зрачења.
