Radyasyonun her yerde bulunması ve bilimsel yaklaşımlar

Doğada mutlak bir dinlenme yoktur. Her atomun içinde katı, sıvı veya gaz halinde olmasına bakılmaksızın elektronların çekirdek etrafında hareketi ve polarizasyon işlemleri sürekli olarak gerçekleşir. Radyasyonun yerden ve atmosferden çeşitli şekillerde gelmesi, tüm gezegenin enerjiyle dolu olduğunu gösterir.

Bu fenomenlere ilişkin araştırmalar geçmişin derinliklerine iniyor. Çatalların hareketinin Kirchner tarafından incelenmesinden (1631'de), Chevrel'in Fransız Bilimler Akademisi önünde çekül hattının analizine ve Profesör Heime'nin elektrikli salınım devreleri açıklamasına kadar. Modern zamanlarda, nükleer fiziğin hızla gelişmesiyle birlikte, serbest elektronları kullanarak maden arama radyasyonunu açıklama girişimleri de vardır. Bugüne kadar hangi teorinin tamamen doğru olduğuna dair nihai bir yargıya varacak bir ölçüm aracı bulunmamasına rağmen, Abbé Mermet'in (1866–1937) öne sürdüğü önermelerin alandaki olguları açıklamak için son derece uygun olduğu ortaya çıktı.

Kırk yıllık çalışması sırasında Mermet, nesnenin radyasyonunun gözlemcinin vücudundan geçtiğini (çoğunlukla sağ bacaktan girerek), ellere doğru hareket ettiğini ve böylece aletleri harekete geçirdiğini tespit etti. Bu tür radyasyonların her biri, normal insan duyularının algılayamayacağı bir etki alanı yaratır. Alan, gözlemlenen nesnenin etrafında her yöne genişler ve içinde farklı unsurlar ve tezahürler gözlemlenebilir.

Maden arama alanının unsurları

İncelenen her konunun etrafında, on iki temel öğeye sınıflandırılabilecek belirli olgular yaratılır:

1. Manyetik kuvvetler: Su yollarının etrafında paralel çizgiler olarak ortaya çıkarlar. Çoğu zaman, akışın her iki tarafında da yedi çizgi tespit edilir ve bu, silindirik gövdelerin toplam on beş bölümünü verir. Su dikey olarak çıkarsa etrafında yedi eşmerkezli daire oluşur; bunlardan dördüncü ve yedincisi yeraltı suyunun yerini belirlemek için çok önemlidir.
2. Temel radyasyon: Duran her cisim, kuzeye doğru sabit bir açıyla ve yataya doğru sabit bir eğimle radyasyon yayar. Bu radyasyonun uzunluğu cismin kütlesine ve malzemenin türüne bağlıdır.
3. Zihinsel radyasyon: Nesne ile izleyicinin beyni arasında bağlantı kuran radyasyon. Spesifik atmosferik rahatsızlıklar dışında her zaman mevcuttur. İnsanın, bu radyasyonun yayıcısı değil, yalnızca alıcısı olarak işlev gördüğüne inanılmaktadır; bu, insan gözünün yalnızca ışığı emen bir fotoğraf kamerasıyla karşılaştırılması ile kanıtlanmaktadır.
4. Işık radyasyonu: Herhangi bir ışık kaynağından (Güneş, elektrik lambaları, mumlar) gelir. Maden arama radyasyonunun her zaman incelenen cismin manyetik yüzeyi ile temas ettiğinde yansıyan ışık ışınlarıyla iç içe olduğu keşfedildi.
5. Maddenin radyasyonu (test radyasyonu): Her cisim, aynı malzemeden yapılmış diğer cisimlerle radyasyon yoluyla iletişim kurar. Bir metal nesne kaybolursa, aynı metalin numunelerinin alana yerleştirilmesi bir kesitler tablosu oluşturacaktır. Visak yalnızca benzer malzemelerin radyasyonuna tepki verir.
6. Dikey sütun: Her nesnenin üstünde ve altında bulunur, ancak yalnızca kararlı atmosferik koşullar koşullarında bulunur. Kötü havalarda bu sütun kafa karıştırıcı manyetik yansımalara dönüşür.
7. Dowsing yansımaları: Fırtınalı havalarda veya aşırı güçlü güneş ışığında, nesnenin etrafında "dans eden" sahte görüntüler yaratılır. Deneyimli analistler, aynadaki yansımayı incelemeye benzer şekilde, bu görünümlerden derinlik veya su kapasitesi gibi yararlı veriler elde edebilirler.
8. Salınım sayıları ve yönleri: Her malzemenin sarkacın yaptığı salınım ve daire sayısı şeklinde kendi "kodu" vardır. Örneğin, bakır ve suyun her ikisi de yedi sayısını verir, ancak taban radyasyonunun açısıyla ayrılırlar (bakır için 45° güneybatı, su için 30° kuzeybatı). Her uygulayıcı, tutarlı bir şekilde uygulamak şartıyla, zaman içinde kendi açılarını ve sayılarını oluşturabilir.
9. Spiraller: Temel radyasyonu analiz ederken, sarkaç genellikle dairesel merdivenlere benzeyen belirli spiral hareketler gerçekleştirmeye başlar.
10. Şekiller ve şekiller: Saklı nesnenin üzerindeki arazi araştırılırsa cihaz, yüzeydeki gömülü cismin hatlarını ve şeklini tam olarak boyayacaktır.
11. Alet ağırlığı değişiklikleri: Çalışma sırasında sarkacın ağırlığında subjektif bir değişiklik hissi vardır. Enerji kaynaklarını ararken çok daha ağır görünebilirken, vücudun belirli bir bölgesindeki daha ciddi sağlık durumlarının teşhisi gibi bazı durumlarda sarkaç, sanki kişi yalnızca boş bir iplik tutuyormuş gibi ağırlıksız görünebilir.
12. Solma: Sinyalin açıklanamayacak şekilde zayıflayıp güçlendiği radyo dalgalarının alınmasında olduğu gibi, çekül kullanıldığında da benzer bir olay meydana gelir. Bu etki, enstrümanın birkaç dakika kusursuz çalışmasına, ardından tamamen durmasına neden olur. Solmanın çoğunlukla ani atmosferik değişikliklerden veya güçlü sismik aktiviteden (deprem) hemen önce meydana geldiği kaydedilmiştir. Olaylar genellikle bir ila iki saat sürer ve eğer tüm gün sürerse, genellikle Dünya'nın manyetik alanındaki değişikliklerin neden olduğu büyük felaketlerle çakışırlar.

Solmayı azaltma yöntemleri

Yanlış sonuçlardan kaçınmak için solma meydana geldiğinde tüm önemli araştırma çalışmalarının durdurulması şiddetle tavsiye edilse de, profesyonel literatürde bunun nötralizasyonu için üç yöntemden bahsedilmektedir:

• Sol el, kaldırılmış parmakla veya sivri uçlu bir nesneyle Güneş yönüne doğru işaret edilir.
• Sarkaç hareketi stabilize edene kadar ipliği parmakların arasından geçirerek ipliğin uzunluğunu sürekli olarak ayarlıyoruz.
• Solma etkilerinin çalışmayı bıraktığı daha yüksek bir yüksekliğe yükselen çok daha ağır bir çekül hattının kullanılması.