Analiza różdżkowa układu mięśniowego
Tkanka mięśniowa stanowi około dwóch piątych całkowitej masy ciała człowieka i zapewnia mobilność kości, stawów i narządów wewnętrznych poprzez przekształcanie energii chemicznej w energię mechaniczną. Ze względu na ogromną liczbę mięśni powierzchownych i głębokich analiza ich różdżkarstwa wymaga stosowania systematycznych metod skanerowych poprzez atlasy anatomiczne.
Metodologia badań układu mięśniowego
Biorąc pod uwagę podział mięśni na dwie główne grupy – kontrolowane przez ośrodkowy układ nerwowy i te pozostające pod wpływem autonomicznego układu nerwowego – szczegółowa, indywidualna analiza każdego mięśnia zajęłaby zbyt dużo czasu i wymagałaby doskonałej literatury technicznej. Z tego powodu badanie w praktyce przeprowadza się za pomocą obrazów anatomicznych.
Jako skaner służy wskaźnik (np. wykałaczka lub ołówek), który systematycznie przesuwa się po obrazie od skóry głowy do palców u nóg, najpierw z przodu, a następnie z tyłu ciała. W przypadku konieczności analizy konkretnych mięśni wewnętrznych lub połączeń stawowych (więzadeł) konieczne jest ustawienie precyzyjnej koncentracji mentalnej w oparciu o położenie mięśni w ciele lub odpowiednią ilustrację.
Główne grupy mięśni powierzchownych
Aby ułatwić i przyspieszyć orientację na boisku, mięśnie powierzchniowe są rozpatrywane z dwóch podstawowych perspektyw:
Przód ciała
- 1. Mięśnie twarzy
- 2. Mięśnie szyi
- 3. Mięśnie naramienne
- 4. Mięśnie klatki piersiowej
- 5. Mięśnie brzucha
- 6. Mięśnie ramion
- 7. Mięśnie ud
- 8. Mięśnie łydek
- 9. Mięśnie stóp
Tył ciała
- 1. Mięśnie czołowo-potyliczne
- 2. Mięśnie trapezowe
- 3. Mięśnie ramion
- 4. Szerokie mięśnie pleców
- 5. Duże mięśnie pośladkowe
- 6. Mięśnie ud
- 7. Mięśnie łydek
- 8. Mięśnie stóp
