Kiedy człowiek powoduje zaburzenie w przyrodzie, chroni się on przed patogenicznym promieniowaniem i ich emisją. Charakterystycznymi przykładami są węzły nazwane na cześć lekarza medycyny Ernsta Hartmanna, niemieckiego lekarza z Eberbach, który w znaczący sposób wyleczył i udowodnił nowotwór. Węzły te znajdują się w miejscach przecięcia linii magnetycznych Ziemi. Tworzą one w pewnym regularnym układzie Globalną Sieć, która emituje energię magnetyczną Ziemi.
U osoby z nieodpowiednim zabudowaniem, koncentracją dużej liczby urządzeń i urządzeń elektrycznych i elektronicznych w pomieszczeniu mieszkalnym, może dojść do dopasowania tego węzła do innych źródeł chorobotwórczej energii i węzeł stanie się złośliwy. W ponad 20 000 eksperymentach dr Hartman udowodnił złośliwość kombinacji - węzeł Hartmana + woda gruntowa + promieniowanie techniczne, a jego zasada została uznana na sympozjach medycznych. Zasada ta brzmi z grubsza następująco: Miejsce, w którym spała osoba chora na nowotwór, to najbardziej szkodliwy punkt geopatologiczny, w którym nikt nie powinien siedzieć ani spać przez dłuższy czas. Jeśli miejsce to nie zostanie zneutralizowane, za kilka lat z pewnością ponownie stanie się przyczyną chorób nowotworowych. Starożytni Chińczycy bardzo dobrze znali geopatogenne punkty węzłów tellurycznych, które dziś nazywane są węzłami Hartmanna, w przenośni nazywali je „drzwiami demona”, ponieważ wiedzieli, że ich dewitalizujące i chorobotwórcze działanie można porównać do demona, który złośliwie aktywuje się, aby zmylić losy ludzi, którzy niczego nie zauważają.
1247. W 2008 roku Francuski Instytut Różdżkarstwa opublikował książkę dr Pere'a „Cosmic Tellurian Radiations” - Promienie Pere'a, ich topografia planet, ich związek z ludźmi, zwierzętami, roślinami, a zwłaszcza z rakiem. Jeśli spojrzymy na kulę ziemską i naszkicujemy siatkę linii wymyśloną przez geografów w celu ułatwienia określenia położenia, szerokości i długości geograficznej, a jeśli zastąpimy tę idealnie idealną siatkę wibrującymi prądami tellurycznymi, otrzymamy „siatkę Pere’a”. Doktor Pere, jako wyłączny radiesteta, w przeciwieństwie do licznych eksperymentów na lądzie i morzu, mógł stwierdzić, że kula ziemska jest zagrożona promieniowaniem kosmiczno-telurycznym zarówno w sensie północ – południe, jak i wschód – zachód. Termin „siatka Pereta” oznacza nie tylko siatkę na powierzchni Ziemi, ale także regularny trójwymiarowy „podział” atmosfery, tak jakby na Ziemi istniały „niewidzialne ściany”.
Przy okazji odkrycia „sieci Pereta” A. de Belizal napisał: „Wnioski Henriego Mazzei i doktora Larvarone w połączeniu z eksperymentami doktora Perry'ego umożliwiły znacznie dokładniejsze określenie natury promieni elektrycznych i magnetycznych”. Promienie te same w sobie nie są szkodliwe, lecz w pewnych punktach, w których się przecinają, wypełniają pewne pole na Ziemi, co jest szkodliwe. Niezwykle ważne jest, aby sobie z tym poradzić, ponieważ wiązka ta jest bardzo potężna i jednocześnie bardzo niebezpieczna, biorąc pod uwagę częstotliwość wibracji, która jest narzucana komórkom ciała poprzez modulację. Później, dzięki badaniom wielu badaczy, zwłaszcza dr Ernesta Hartmanna, jednego z założycieli nowej dyscypliny naukowej - geobiologii, odkryto, że siatka ziemska zawiera znacznie dokładniejszy rysunek niż rysunek promieni Peré i dlatego nazwano ją „siatką Hartmanna” – geomagnetyczną siatką linii sił, które pionowo wychodzą z ziemi. Sieć Hartmanna stanowi postęp w dziedzinie promieniowania kosmiczno-telurycznego. Inżynier i różdżkarz R. de Laforet podał dokładny opis promieni Pere'a: Ogólnie rzecz biorąc, śmierć wibruje - z częstotliwościami i intensywnością, jak jakaś żałosna symfonia lub audycja radiowa. Czy to nie jest tragiczne! Sieć Hartmanna składa się z południków magnetycznych rozciągających się w kierunku północ-południe i komparatorów magnetycznych w kierunku wschód-zachód. Południki są oddalone od siebie o 2,5 m, a równoleżniki o 2 m. Ich grubość wynosi od 21 do 25 cm. Tworzą niewidzialne ściany, które wznoszą się pionowo i przenikają przez wszelkie przeszkody fizyczne (grunt i budynki), ponieważ składają się z energii, a nie materii. Linie telluryczne sieci Hartmanna przecinają się i wyznaczają węzły reprezentujące punkty geopatogenne i nazywane są węzłami Hartmanna. Są chorobotwórcze, ponieważ wzdłuż pionowych linii tych punktów geograficznych wznosi się szkodliwa fala, która jest zarówno agresywna, jak i trwała. Zaczęli się tym opiekować ludzie wrażliwi, odczuwając pewne zmiany, których przyczyna jest nieznana. W ten sposób stopniowo znajdowano środki ochrony. Kiedyś były to domy ze słomy, błota i innych materiałów naturalnych, gdzie szczególną uwagę przywiązywano do wyboru miejsca pod budowę. Skutki narażenia na promieniowanie nasilają się z biegiem lat. Przepływy wody i węzły energetyczne w miejscu łóżka prędzej czy później prowadzą do chorób, organizm słabnie, staje się wrażliwy na różne choroby, mogą też wystąpić choroby nowotworowe. Miejsca takie można określić na podstawie pomiarów radiestezyjnych.
{newsletter_subscriber
