Влијанието на Сонцето, атмосферското зрачење и јоните на Земјата и живиот свет
Уште од најраните времиња, човекот ги чувствувал топлината и светлосните зраци на Сонцето, препознавајќи го неговото одлучувачко влијание врз вегетацијата, атмосферските услови и ритмите на Земјата. Вселенските истражувања и научните студии потврдуваат дека сончевата активност и планетарното зрачење директно влијаат на магнетното поле, климата и биологијата на живиот свет.
Сончевиот циклус, радијацијата и атмосферските промени
Шведскиот научник Сванте Арениус воспоставил 11,5-годишен циклус на зголемена сончева активност, при што доаѓа до нарушување на магнетното зрачење на Земјата, создавање на поларни светла и промени во воздушниот притисок кои влијаат на формирањето на бури. Според неговото истражување, сончевите ерупции во короната исфрлаат ситни наелектризирани честички кои се движат со голема брзина низ безвоздушниот простор кон Земјата и планетите (како Марс, чие секундарно зрачење достигнува моќност од 1000 мегавати).
По влегувањето во атмосферата, овие честички се распаѓаат на мали јони кои служат како јадра за кондензација за формирање на облаци. Помеѓу површината на Земјата и јоносферата (на височина од 50 до 80 km) постои неподвижно електрично поле на негативно наелектризираната површина на Земјата, чија јачина во нормални услови е од 100 до 200 V/m, иако повремено може да варира или привремено да го менува поларитетот.
Влијанието на јоните врз организмот и корелацијата со природните појави
Истражувањата покажуваат дека негативните јони (како што се молекулите на кислород и фините капки вода) имаат корист за луѓето и животните, додека позитивните јони (како јаглерод диоксид и прашината) имаат негативен ефект. Американскиот научник д-р Хансел забележал дека производството на негативни јони кај луѓето предизвикува добро расположение и веселост, додека позитивните јони поттикнуваат тага и неактивност.
Статистички врски помеѓу сончевата активност и природните катастрофи
Силната активност на Сонцето се рефлектира во бројни копнени феномени:
- Годишни прстени на дрвјата: Дебелината на стеблата на огромни дрвја (стари како 3000 години Секвоја гигантеа) беше значително повисока во периоди на изразени соларни ерупции.
- Здравствени феномени и епидемии: Рускиот научник Цевски ја поврзал сончевата активност со епидемии на сипаници, а во поново време е забележана и поврзаноста со грип, скок на бројот на самоубиства и статистички пораст на болестите при ерупции.
- Технички и геолошки нарушувања: Прекините во телефонските врски, земјотресите, тајфуните и вулканските ерупции често ги придружуваат геомагнетните бури.
Исто така, д-р Вилибалд Унд укажа на постоењето на електромагнетни бранови во опсегот од 10 Hz (т.н. „атмосферски“) кои поволно влијаат на работата на клетките, додека во просторот помеѓу Земјата и јоносферата, поради празнењето на околу 600 громови во секунда, се создаваат резонантни осцилации кои влијаат на временските осцилации.
